تاثیر نظام ارتفاع ساختمانی بر دسترسی به نور خورشید در ساختمانها: موردپژوهی نیمهی شمالی شهر سرخرود

بیان مسئلهدستیابی به تعدیل دمایی از طریق بهرهبرداری از نور خورشید موجب کاهش نیاز به مصرف انرژی در ساختمانها میشود.هدف تحقیقاین مقاله با تمرکز بر ارتفاع ساختمانها و تاثیر آن در امر سایه اندازی، درصدد رسیدن به بهترین شرایط ممکن در حفظ ارتفاع بالایساختمانی در بافت و دستیابی بهینه ی همه ی ساختمانها به نور خورشید و در نتیجه ایجاد تعدیل دمایی حداکثری از طریق آن است.روش تحقیقروش تحقیق توصیفی- تحلیلی است و به لحاظ روش شناسی کیفی )کتابخانه ای( و سنجش کمی با نرم افزار ArcGISشبیه سازی شده است.یافته ها و نتایجبا بررسی مدلهای شبیه سازی از وضعیت سایه اندازی در بافت نیمه ی شمالی شهر سرخرود، در فصل تابستان از سایه نسبتا مناسبیبرخوردار است بطوریکه بخش اعظمی از بعدازظهر، ساختمانها و فضاها تحت سایه سایر ساختمانها از تعدیل دمایی برخوردارند.اما در فصل زمستان اغلب ساختمانهای بالای ۵ طبقه در وضع موجود و همچنین مطابق با ضوابط طرح تفصیلی، برای بیش ازنیمی از ساختمانهای مجاور محرومیت دسترسی به نور خورشید در طول روز ایجاد میکنند. در نظام منطقه بندی ارتفاع ساختمانی،باید جهت تابش خورشید و سایه در ساعات مختلف روز مدنظر قرار گیرد. در محدوده، چنانچه ساختمانهای بلندمرتبه در لبه یساحلی قرار گیرند با این پیش شرط که تخلخل فضایی رعایت گردد و تعداد و عرض معابر شمالی- جنوبی افزایش یابد تا به صورتدیواری در مقابل جریان باد عمل نکنند مساله ی سایه اندازی حل خواهد شد.

کلیدواژه ها:

ارتفاع ساختمانی ، انرژی ، سرخرود ، نور خورشید