ساخت شهرهای جدید در کشورهای درحال توسعه برنامه ریزی نئولیبرال و پیامدهای منفی آن

توسعه شهرهای جدید در بسیاری از کشورهای در حال توسعه طی دو دهه گذشته رخ دادهاست که پیامدهای اجتماعی - اقتصادی ، زیست محیطی و سیاسی - زیرساختی عمیقی را ایجاد می کند. این مقاله به بررسی این مساله می پردازد که چگونه برنامه ریزی نئولیبرال، پروژههای شهری جدید در جهان جنوب را تسهیل و شکل می دهد. به طور خاص، این مقاله بر سه مکانیزم کلیدی برنامه ریزی نئولیبرال تمرکز می کند که شهرهای جدید را ترویج می دهند: مقررات زدایی ، مداخله دولت استبدادی ، و مشارکت عمومی - خصوصی . (PPPs )یافته ها نشان می دهند که برنامه ریزی نئولیبرال به طور گستردهای به عنوان یک ابزار حیاتی در توسعه شهرهای جدید در سراسر جهان جنوبی به کار گرفته شده است ، که پیامدهای زیان آوری مانند محرومیت اجتماعی و نابرابری ، پراکندگی فضایی ، و زوال محیطی را ایجاد کرده است همچنین مشخص می شود که مقرراتزدایی ، مداخله دولت استبدادی ، و PPPs می توانند به روشهای پیچیده و پویا برای پرورش شهرهای جدید دست به دست هم دهند. اگرچه این مقاله برنامه ریزی نئولیبرال را به عنوان تنها راه تسهیل مکانیزم ساخت شهر جدید را استدلال نمی کند ، بلکه اعلام می دارد که برنامه ریزی نئولیبرال فراگیر و متنوع، توجه بیشتر به تعاملات بین برنامه ریزی نئولیبرال ساخت شهر جدید را به عنوان راهکار بیان می کند. علاوه بر این ، تحقیقات بیشتری برای کشف چگونگی هم زیستی برنامه ریزی نئولیبرال و تعامل با ایدئولوژی ها و شیوههای غیر نئولیبرال در توسعه شهر جدید مورد نیاز است ، که برای ترویج توسعه پایدار حیاتی است .

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی نئولیبرال ، شهرهای جدید ، مقررات زدایی ، دخالت دولت اقتدارگرا ، مشارکت عمومی و خصوصی ، کشورهای درحال پیشرفت