مطالعه و بررسی اصول و ضرورت بکارگیری رو یکرد معماری پایدار در طراحی ساختمان

معماری پا یدار (Sustainable architecture) یکی از تحولات مهم در حوزه معماری است که هدف آن طراحی ساختمان براساس بهینه سازی در مصرف انرژی و اصول پایداری می باشد. به معماری پایدار، معماری سبز نیز گفته می شود که بر اساس طراحی اکولوژی و منطبق با طبیعت می باشد. ساخت و سازهایی که براساس این نوع معماری پیاده سازی می شوند آسیب کمتری بر محیط زیست و منابع انرژی وارد می کنند و با محیط زیست ناسازگاری کمتر ی دارند. به طور کلی معماری پایدار یکی از مباحث مهم در زمینه ساخت و ساز می باشد که امروزه مورد توجه معماران و طراحان قرار گرفته است . ایجاد پایداری در معماری با توجه به مشکلاتی که در عصر صنعتی و مدرن امروز وجود دارد امری است ضروری ، که باید توجه ویژه ای به آن شود. معماری سبز از شیوه های نوین در معماری است که در حال حاضر توجه افراد زیادی را به خود جلب کرده است . طبیعت و محیط زیست موهبتی خداوندی است که تمام موجودات زنده برای ادامه حیات به آن وابسته اند. آلودگی زیست محیطی یکی از مشکلات عصر صنعتی حاضر است که انسان ها نقش چشم گیری در آن دارند. آلودگی بر چرخه طبیعی و کیفیت زندگی موجودات، تاثیر به سزایی دارد و پیامدهای جبران ناپذیری بر زندگی آن ها وارد می کند؛ بنابراین برای ادامه زندگی تمام موجودات، باید اقداماتی در جهت حفظ و نگهداری محیط زیست و منابع طبیعی انجام دهیم . به عنوان یک تعریف ، پایداری ؛ به بر آوردن نیازهای فعلی بدون از بین بردن قابلیت ها ی نسل های آینده در تامین نیازهای خود است . امروزه واژه پایدار به طور گسترده برای توصیف جهانی به کار گرفته می شود که در آن نظام های انسانی و طبیعی تواما بتوانند تا آینده دور ادامه حیاط دهند. پوسته خارجی بنا به عنوان یکی از مهمترین اجزای ساختمان، برای تحقق اصول معماری پایدار در آن بنا پتانسیل فراوانی دارد. لازم به ذکر است ، بررسی های انجام شده پیرامون اصول معماری گذشته ایران؛ حاکی از نوعی انطباق بین این ساختار و اصول و شاخصه های توسعه پا یدار بوده و به خوبی به جنبه های مختلف آن (از جمله زیست محیطی واقتصادی و فرهنگی ) پاسخگو بوده است . در این مطالعه به اصول و ضرورت بکارگیری رویکرد معماری پایدار در طراحی ساختمان پرداخته می شود.

کلیدواژه ها:

ساختمان های پا یدار ، طراحی ، بهینه سازی ، معماری پایدار ، منابع طبیعی .