احیای هویت فرهنگی در معماری معاصر با تاکید بر دیدگاههای هوشنگ سیحون

در معماری معاصر ایران امروز، میان الگوهای غربی و گذشته ی ایران تنشی به وجود آمده است که بعد از ورود مدرنیته به ایران بحران هویت نمود بیشتری پیدا کرد. تاثیرات ناش ی از این بحران، علاوه بر معماری بر تمام ی جنبه های فرهنگی ، اجتماعی و غیره هم مشهود می باشد. مولفه ها ی زمان و مکان در هویت به برطرف شدن نیازهای فردی و جمعی شهروندان کمک کرده و مارا به سمت تعالی پیش می برد. دیدن فردا از طریق درک هنر و معماری امروز و پند گرفتن از دیروز روندی است که م ی توان با استفاده از بک بنای معماری ، جامعه را به سطوحی از رشد و بالندگی رساند. آثار هنری به جای مانده در تمدنها بخشی از حافظه جمعی در طول تاریخ آن تمدن به حساب می آید که ج زئیات هویتی آن تمدن را آشکار می کند و با بهره گیری از روشها و دیدگاه های هوشنگ سیحون (بهره گیری از عواملی مانند ریتم ، تقارن و تعادل) در امر هنر و معماری ایران، می توان هویت هنری و فرهنگی را تا حدودی بازیابی نمود. زیرا سیحون پیشرو در هنر معماری معاصر ایران می باشد و بناهای وی فرصتی برای تلفیق معماری سنتی و کهن ایران با معمار ی مدرن بود که این روش به احیای هویت فرهنگی جامعه کمک کند. در این مقاله به تحلیل کار های هوشنگ سیحون پرداخته و هنر معماری از دیدگاه وی مورد بررسی قرار گرفته است .

کلیدواژه ها:

هویت ، فرهنگ ، پست مدرن ، هوشنگ سیحون ، معماری