نقش غیبت و بدگویی در تضعیف سلامت و استحکام خانواده از نظر روانشناسی

غیبت به معنای بدگویی از دیگران در غیاب آنها که در آیات قرآن و روایات فریقین از آن نهی گردیده و در فقه از محرمات شمرده شده است این عمل آثار مخربی را در روابط انسانها و اجتماعات کوچک و بزرگ آنها در بر دارد. بی شک کانون حیاتی خانواده نیز متاثر از آسیبهای این فعل مذموم میباشد. آثار مخرب غیبت به صورت کلی در متون دینی بیان گردیده اما با توجه به اینکه عوامل استحکام و سلامت خانواده در روان شناسی از طریق مطالعه و تجربه بیان شده است با تحقیق و کشف آثار غیبت در تخریب این عوامل میتوان میزان تاثیر این اخاق مذموم را در عوامل شناخته شده روانشناسی بر سلامت و موفقیت خانواده و زندگی زناشویی مشاهده کرد. بی تردید کشف چگونگی این آسیب و راهکارهای پیشگیری از آن به سلامت و استحکام خانواده کمک شایانی خواهد کرد . در این پژوهش عوامل استحکام و سلامت خانواده از مطالعات روانشناسی استخراج گردید و نقش غیبت در تضعیف برخی از این عوامل با روش تحلیل و استدالل بررسی گردید.آنچه از آسیبهای غیبت بر سلامت و پایداری خانواده یافته شد شامل تضعیف خودافشایی، از خود بیگانگی، ایجاد خشم دائم، از بین بردن اعتماد، از دست دادن حمایت خویشاوندان و ممانعت از نزدیک شدن به یکدیگر بوده راهکارهایی که میتواند به پیشگیری از این آسیبها کمک کند عاوه بر تسلیم در برابر حکم الهی، اقدام به قدردانی، دادن حق اشتباه به همسر و نزدیک شدن به دنیای یکدیگر میباشد.

کلیدواژه ها:

غیبت ، سلامت ، استحکام ، خانواده