کارایی شرکتهای بیمه از منظر سیاست اتکایی واگذاری

ظرفیت نگهداری در شرکتهای بیمه یک مزیت رقابتی محسوب می شود و اتخاذ سیاست مناسب اتکایی واگذاری در مورد افزایش آن اثر مستقیم بر تولید منافع بیمه ای دارد. آیین نامه های ۷۶ و ۵۵ مصوب شواریعالی بیمه برخی الزامات لازم جهت تعیین حداقل پوشش های اتکایی برای شرکتهای بیمه را تعیین نموده است، اما در خصوص کفایت برنامه اتکایی در شرکتهای بیمه مبنا و چارچوب خاصی را تعریف ننموده است و عموما شرکتهای بیمه براساس مهارت و تجریه مدیران خود نسبت به اخذ پوششهای اتکایی اختیاری و قراردادی عمل می کنند و بعضا مشاهده می گردد قراردادهای اتکایی سالها بدون توجه به عملکرد فنی شرکت تمدید می گردند. تعیین برنامه اتکایی براساس فعالیت و عملکرد موسسه بیمه برمبنای معیار ویژه ضمن کاهش اثرات خسارتهای سنگین بیمه موجب افزایش سود و منافع بیمه ای و حفظ سطح توانگری در این موسسات خواهد شد.در این مقاله براساس روش تحلیل پوشش داده ها مبتنی بر تحلیل کسری ، کارآمدی و یا بعبارتی کفایت برنامه اتکایی شرکتهای بیمه جنرال فعال در بازار بیمه کشور مورد بررسی قرار داده شده است و شرکتهای بیمه ایی که برنامه عملیات اتکایی آنها کارا بودند شناسایی و بر مبنای آن برای دیگر شرکتهای بیمه که عملیات اتکایی آنها ناکارا بودند، الگوی مناسب استخراج گردیده است، همچنین میزان واگذاری لازم جهت کارا شدن عملیات اتکایی و کسب سطح توانگری بالاتر و افزایش سود فعالیت بیمه ای، پیشنهاد گردیده است. این روش قابلیت گسترش در رشته های بیمه ای را نیز داشته و می توان برای رشته های مختلف بیمه ای ظرفیت مناسب نگهداری ریسک را تعیین و بدون نیاز به افزایش سرمایه نقدی، سطح توانگری شرکتهای بیمه را از طریق برنامه اتکایی بهبود بخشید. برای محاسبه متغیرها و برآورد الگو از نرم افزار DEA XL استفاده شده است.

کلیدواژه ها:

کفایت پوشش اتکایی ، تحلیل پوشش داده ها مبتنی بر تحلیل کسری ، تعیین مرز کارا در عملیات اتکایی