مطالعه تطبیقی تعارض قوانین در احوال شخصیه اطفال طبیعی در نظام حقوقی ایران و فرانسه

بحث فرزندان طبیعی (نامشروع) و احوال شخصیه راجع به آنها همیشه مسئله مورد بحث در بسیاری از نظام های حقوقی بوده است.در بعضی از نظام های حقوقی به مانند نظام حقوقی فرانسه، در صدد یکنواخت سازی حقوق میان اطفال (طبیعی) مشروع و نامشروعمی باشند , در حالی که در کشورهای اسلامی خاصه ایران » اصل طهارت مولد در نگارش مقررات مرتبط با حقوق اطفال خاصه احوالشخصیه همواره موثر بوده است. در این مقاله به بررسی تطبیقی دکترین موافق و مخالف یکنواخت سازی حقوق اطفال طبیعی میپردازیم؛ بر این بنیاد که اسنادموفقان یکسان سازی حقوق اطفال اعم از مشروع یا غیر مشروع با تکیه بر اصل شخصی کردن قوانینو مجازات ها، بر این مبناست که با درنظرگرفتن بعضی محرومیت ها برای اطفال طبیعی در عین حالی که خود هیچ گونه نقشی در آنهانداشته اند امری خلاف انصاف بوده و نباید شخصی را به خاطر خطای دیگران محازات نمود. در جبهه مقابل مخالفان این امر می گویندکه نه تنها الغای محرومیت های قانونی این چنین اطفال به زیان خانواده هاست. بلکه این واقعه موجد ضعیف شدن بنیان خانواده هاوکم رنگ شدن علقه ی خویشاوندی و زوجیت و در فی الواقع آسیب دیدن کودکانی ست که از این طریق به دنیا آمده اند. بر همین مبنا،متشرع با اطلاع از پیامدهای سوء و نادیده انگاشتن ضمانت اجرای نسل از طریق رابطه نامشروع و خارج از چارچوب قانونی و اخلاقیدر صدد حفظ بنیان خانواده و جامعه پاکی افراد آمده است. چرا که در دین مبین اسلام طهارت مولد و نسب یکی از اصلی ترین اهدافیاست که بسیاری از احکام به منظور حفاظت و پاسداری از آن صادر شده است.

کلیدواژه ها:

اطفال طبیعی ، نسب نامشروع ، تعارض قوانین ، حقوق ایران ، قانون فرانسه ، احوال شخصیه