بازآفرینی بافت های تاریخی به منظور ارتقاء تعاملات اجتماعی (نمونه موردی: بافت تاریخی جمعه مسجد اردبیل)

فرایند توسعه شهری و روند تغییرات بافت تاریخی و مرکزی شهرها دستخوش ایده های متنوعیدر فرن آخیر بوده است که بر مبنای شرایط مکان و زمان و سیاست های توسعه شکل گرفته و باایده های متفاوتی در سیر تغییرات خود مواجه بوده است . فضاهای شهری به ویژه محدوده هایبافت تاریخی و قدیمی به علل وجود جاذبه های نوستالژیک، معماری، فرهنگی، بناهای با ارزشکه نمادی از شرایط اقتصادی, اعتقادی و اجتماعی آن دوران میباشد. از جمله نواحی مهم شهربه حساب می آید، احیاء بافت های تاریخی و متناسب با فاکتورهای رویکرد تعاملات اجتماعی دراستان اردبیل به دلایلی می تواند مورد مطالعه قرار بگیرد که از جمله آن ها می توان به این اصلمهم اشاره نمود که امروزه بافت های تاربخی اکثر شهرهای کشورمان به دلیل فقدان حیاتشهری و ارتباط آسان با یکدیگر روبه ویرانی نهاده اند. در این تحقیق که به صورت کاربردیمی باشد، احیاء بافت های تاربخی به منظور ارتقاء تعاملات اجتماعی در منطقه تاربخی جمعهمسجد اردبیل مورد بررسی قرار گرفته است که از نظر روش تحقیق تحلیل محتوایی متونوآنالیز ویژگی های بافت در جدول SWOT خواهد بود. نتایج پژوهش نشان داد، درنظر گیریفضای چند کاربردی وچندمنظوره، طراحی فضاهای نشست جمعی و سوق نور به شب، استفاده ازچراغ های ایستاده برای نورپردازی شبانه و با قدرت ساطع بالاو.. درراستای رسیدن به فاکتورهایارتقاء تعاملات اجتماعی میتواند موثر باشد.

کلیدواژه ها:

احیاء ، بازآفرینی ، بافت تاریخی ، تعاملات اجتماعی ، جمعه مسجد ، اردبیل