اثربخشی آموزش درمان شناختی رفتاری بر تنظیم هیجان و کنترل عواطف در نوجوانان دارای اختلال اضطراب فراگیر

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش درمان شناختی رفتاری بر تنظیم هیجان و کنترل عواطف در نوجوانان دارای اختلال اضطراب فراگیر بود. پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء پژوهش های کاربردی و از لحاظ روش از نوع مطالعات نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون است . جامعه پژوهش شامل ۱۵۰ نوجوان دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر مراجعه کننده به ۵ کلینیک مشاوره و روانشناختی در سال ۱۴۰۲ در شهر ایلام تشکیل دادند که از بین آنها به صورت در دسترس ۴۰ نوجوان به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی جایگزین در دو گروه آزمایش (۲۰) نفر و کنترل (۲۰) نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه تنظیم هیجان گارنفسکی ، کرایج و اسپینهاون (۲۰۰۲)، پرسشنامه کنترل عاطفی (ACS) ویلامز، چاملس و اهرنز (۱۹۹۷)، پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر (GADQ) اسپیتزر و همکاران (۲۰۰۶)، بود. روش تحلیل این پژوهش ، تحلیل کوواریانس چند متغیری (MANCOVA) پژوهش بررسی شد. یافته ها نشان داد که آموزش درمان شناختی رفتاری در افزایش استفاده از راهبرد مثبت تنظیم هیجان و کنترل عواطف و کاهش استفاده از راهبرد منفی تنظیم هیجان در نوجوانان دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر در شهر ایلام موثر بوده است . بنابراین پیشنهاد می شود درمان شناختی رفتاری برای افزایش توانایی افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر در مواجهه با چالش ها و موقعیت های دشوار زندگی استفاده شود.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، تنظیم هیجان ، کنترل عواطف ، اختلال اضطراب فراگیر ، نوجوانان