تاثیر زوج درمانی شناختی رفتاری بر دلبستگی و صمیمیت زوجین شهر مینودشت

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی زوج درمانی شناختی رفتاری بر دلبستگی و صمیمیت زوجین شهرستان مینودشت انجام شد. طرح پژوهش ، شبه آزمایشی و در آن از طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش شامل همه زوجین است که در سال ۱۴۰۲ به مراکز مشاوره شهر مینودشت مراجعه کرده بودند. روش نمونه گیری در این پژوهش از نوع داوطلبانه بود. تعداد ۳۰ نفر انتخاب و در دو گروه ۱۵ نفره گمارش شدند. دوازده جلسه درمان، یک بار در هفته به مدت ۹۰ دقیقه به صورت گروهی اجرا شد. آزمودنی ها پس از اتمام جلسات دوباره به ابزارهای پژوهش پاسخ دادند. برای تجریه و تحلیل داده ها از نرم افزار spss و روش تحلیل کوواریانس استفاده شد. برای سنجش صمیمیت و دلبستگی نیز از پرسشنامه های پرسشنامه صمیمیت زوجین اولیا و همکاران و پرسشنامه سبک دلبستگی زوجی استفاده شد. نتایج پژوهش ، حاکی از اثر بخشی زوج درمانی شناختی -رفتاری بر دلبستگی و صمیمیت زناشویی بود.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی ، شناختی -رفتاری ، دلبستگی ، صمیمیت