بررسی حمایت های قانونی از بانوان در دعاوی خانوادگی: «چالش ها و راهکارها»

قانونگذار جهت رسیدگی به دعاوی مختلف صلاحیتهایی را برای دادگاه ها تعیین نموده است، لذا دعاوی مطروحهبا موضوع دعاوی خانواده، توسط زوجه باید به دادگاهی تقدیم گردد که واجد صلاحیت ذاتی و محلی بوده و صالحبه رسیدگی است. به موجب ماده ۱۱ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، مرجعرسیدگی به دعاوی اموال منقول، دادگاه حوزه اقامت خوانده تعیین و به موجب مواد ۱۲ و ۱۳ قانون یاد شده، دادگاهصالح جهت تقدیم دادخواست اموال غیرمنقول و محل انجام تعهدات مشخص و تعیین شده است. سابقا بانوان درتقدیم دادخواست های خود با موضوع دعاوی خانواده، ملزم به رعایت این مواد قانونی بودند. لذا در بسیاری از موارداز جمله تقدیم فیزیکی دادخواست، پیگیری پرونده ها، حضور در جلسات رسیدگی و انجام و پیگیری اجرای احکام،بانوان می بایست شرایط فوق الذکر را رعایت مینمودند که همین امر باعث ایجاد چالش های گوناگونی از جمله سفربه شهرهای دور از محل سکونت، اسکان، تحمیل هزینه سفر و حوادث احتمالی می گردید؛ لذا قانونگذار در سال۱۳۹۱ با تصویب قانون حمایت خانواده، راهکارهایی در حمایت از بانوان ارائه نمود که بر اساس ماده ۱۲ این قانون،بانوان مخیر گردیدند تا در دعاوی خانوادگی، به جز در مواردی که خواسته، مطالبه مهریه غیرمنقول باشد، در محلسکونت خود نیز طرح دعوا نمایند. همچنین با تصویب این قانون تکلیف حضانت اطفال پس از مرگ والدین مجدداتعیین گردید و برای دادگاه خانواده، قاضی مشاور زن پیش بینی شد و تعیین تکلیف حقوق وظیفه یا مستمریزوجه دائم متوفی از دیگر راهکارهای حمایتی قانونگذار از بانوان در این قانون می باشد

کلیدواژه ها:

قانون حمایت خانواده ، دعاوی خانوادگی ، دادگاه خانواده ، حضانت