نقش پیش بینی کنندگی اعتیاد به گوشی هوشمند بر اساس دشواری در تنظیم هیجان در دانش آموزان

اعتیاد به گوشی هوشمند مسئله ای است که در زمانه حاضر اهمیت زیادی در زمینه تحصیلی پیدا کرده است . بنابراین هدف پژوهش حاضر نقش پیش بینی کنندگ ی اعتیاد به گوشی هوشمند بر اساس دشواری در تنظیم هیجان در دانش آموزان بود. طرح پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل در دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان شازند و اراک در سال تحصیلی ۱۴۰۴ - ۱۴۰۳ بود. نمونه آماری نیز ۱۵۰ نفر بود که به روش هدفمند انتخاب شدند و به پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان گارنفسکی و همکاران (۲۰۰۱) و سیاهه اعتیاد به گوشی هوشمند لین و همکاران (۲۰۱۶پاسخ دادند. جهت تجزیه و تحلیل دادهها نیز از همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه استفاده شد. کلیه تجزیه و تحلیل دادهها نیز از طریق نرم افزار ۲۶spss- انجام پذیرفت . نتایج نشان داد که بین اعتیاد به گوشی هوشمند با متغیرهای ملالت خویش ، نشخوارگری ، فاجعه سازی و ملامت د یگران رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد و این مولفه ها اعتیاد به گوشی هوشمند را پیش بینی و تبیین می کند. در نتیجه می توان گفت که با توجه به تنظیم هیجان می توان از اعتیاد به گوشی هوشمند در انش آموزان پیشگیری کرد .

کلیدواژه ها:

اعتیاد به گوشی هوشمند ، دشواری در تنظیم هیجان ، دانش آموزان ، اعتیاد ، هیجان