افزایش تحمل به تنش شوری گیاه پوششی .Phyla nodiflora L با کاربرد هیومی پتاس

این آزمایش با هدف بررسی تاثیر هیومی پتاس در افزایش سطح تحمل به شوری گیاه پوششی فیلا (Phyla nodiflora L.) بر اساس ویژگی های مورفوفیزیولوژیک انجام شد. طرح کرت های خردشده در یک آزمایش گلخانه ای با دو عامل به صورت بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. کرت اصلی شامل شوری کلرید سدیم در ۵ سطح مختلف (صفر، ۴، ۸، ۱۲ و ۱۶ دسی­زیمنس بر متر) بود؛ در حالی که، کرت فرعی شامل سه سطح هیومی پتاس (صفر، ۵۰۰ و ۱۰۰۰ میلی­گرم) بود. نتایج نشان داد، بدون در نظر گرفتن تیمار کودی، وزن تر شاخساره و کیفیت ظاهری در تیمار شوری ۱۶ دسی زیمنس بر متر در مقایسه با گیاهان شاهد به ترتیب کاهش معنی دار ۰۲/۱۹ و ۳۴/۲۴% نشان دادند. دیگر ویژگی مثبت گیاه فیلا در تنش شوری ۱۶ دسی زیمنس بر متر، وضعیت به نسبت مطلوب رنگدانه های گیاهی بود. افزون بر این، کیفیت ظاهری همبستگی قوی و مثبتی با طول شاخساره، وزن تر و خشک شاخساره و وزن تر ریشه نشان داد. به طور کلی نتایج بیانگر آن بود که فیلا در زمان تنش شوری از ویژگی های رشدی خود کاسته است. بدین ترتیب از کیفیت ظاهری در شوری بالا تا حدودی کاسته شد؛ اما در عوض سبزینگی فیلا در شرایط تنش حفظ شد. بر اساس نتایج وزن تر و خشک شاخساره و ریشه، محتوای نسبی آب (RWC) برگ و کیفیت ظاهری گیاه فیلا تا سطح شوری ۸ دسی زیمنس بر متر از وضعیت مطلوبی برخودار بود و نیازی به استفاده از تیمار هیومی­پتاس تا این سطح از تنش وجود ندارد. در سطوح شوری بالا (۱۲ و ۱۶ دسی زیمنس بر متر)، ویژگی های مورفوفیزیولوژیک فیلا کاهش یافت. در نتیجه در سطح شوری بالا برای بهبود وضعیت کلی گیاه، کاربرد هیومی پتاس پیشنهاد می شود. به طوری که، هیومی پتاس ۵۰۰ میلی گرم بر لیتر سبب افزایش طول شاخساره، تعداد شاخساره جانبی و RWC در سطح شوری ۱۶ دسی زیمنس بر متر شد. افزون بر آن، ۱۰۰۰ میلی گرم بر لیتر هیومی پتاس، سبب بهبود رنگدانه های گیاهی در تیمار شوری ۱۲ دسی زیمنس بر متر گردید.

کلیدواژه ها:

Phyla ، Plant pigments ، Relative water content ، Sodium chloride ، Visual quality ، رنگدانه های گیاهی ، فیلا ، کلریدسدیم ، کیفیت ظاهری ، محتوای نسبی آب