بررسی اثرات اجتماعی شیوع کرونا بر انگیزش مشارکت در فعالیت بدنی باشگاه های ورزشی شهر تبریز

هدف کلی این تحقیق، بررسی اثرات اجتماعی شیوع کرونا بر انگیزش مشارکت در فعالیت بدنی باشگاه های ورزشی شهر تبریز بود. روش تحقیق توصیفی و از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری این تحقیق را کلیه مشتریان باشگاه های ورزشی شهرستان تبریز به تعداد ۵۳۴۰ نفر تشکیل می دهند. با استفاده از جدول مورگان حجم نمونه برابر ۳۵۰ نفر به دست آمد. نمونه گیری به صورت در دسترس انجام گردید. برای جمع آوری داده ها، از پرسشنامه اثرات اجتماعی کووید-۱۹ هورویتز و همکاران (۲۰۲۰) و پرسشنامه انگیزش مشارکت در فعالیت بدنی گیل، گروس و هادلسون (۱۹۸۳) استفاده شد. برای آزمون فرضیه های تحقیق از مدل سازی معادلات ساختاری استفاده گردید. محاسبات در نرم افزار SPSS نسخه ۱۸ و Amos نسخه ۲۱ انجام شد. نتایج نشان داد که اثرات اجتماعی شیوع کرونا بر انگیزش مشارکت در فعالیت بدنی باشگاه های ورزشی شهر تبریز تاثیر معکوس معنی داری دارد. همچنین فاصله اجتماعی، اضطراب اجتماعی، مطلوبیت اجتماعی، اطلاعات اجتماعی و سازگاری اجتماعی در شیوع کرونا بر انگیزش مشارکت در فعالیت بدنی باشگاه های ورزشی شهر تبریز تاثیر معکوس معنی داری دارند.

کلیدواژه ها:

اثرات اجتماعی ، کرونا ، انگیزش مشارکت ، فعالیت بدنی