اثربخشی مثبت اندیشی بر پایستگی تحصیلی دانش آموزان پایه سوم ابتدایی شهر فردوس

دوره ابتدایی یکی از مهم ترین دورهها ی نظام آموزشی است ، زیرا زمینه و شرایط شکل گیری شخصیت و رشد همه جانبه افراد در این دوره فراهم شده است . دانش آموزان این دوره در زندگی روزانه تحصیلی خود با انواع مشکلات و چالش هایی مواجه هستند که سپری کردن موفقیت آمیز آن مستلز م داشتن توانایی های روانی است . از این رو پژوهش حاضر با هدف اثربخشی مثبت اندیشی بر پایستگی تحصیلی دانش آموزان پایه سوم ابتدایی شهر فردوس انجام گرفت . جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه دانش آموزان پسر پایه سوم ابتدایی شهر فردوس (۴۵۰ نفر) در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ تشکیل دادند که از این تعداد ۳۰ نفر (که شرایط ورود به مطالعه را داشتند) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه پایستگی تحصیلی مارتین و مارش (۲۰۰۸) بود. گروه آزمایش به مدت ۱۴ جلسه ۶۰ دقیقه ای تحت آموزش مثبت اندیشی قرار گرفتند؛ این در حالی است که گروه کنترل هیچ آموزشی ندیدند. سپس دادهها در نرم افزار آماری ۲۲ SPSS تجزیه و تحلیل شدند و با توجه به این که برای متغیر پایستگی تحصیلی ، حداقل یکی از پیش فرضهای تحلیل کوواریانس برقرار نبود، لذا از آزمون آماری t مستقل استفاده شد و میانگین تغییرات متغیرها قبل و بعد از مداخله در دو گروه مقایسه گردید . نتایج نشان داد که آموزش مثبت اندیشی بر پایستگی تحصیلی دانش آموزان موثر بود. بنابراین بهره گیری از آموزش مثبت اندیشی بر افزایش پایستگی تحصیلی به اساتید، معلمان و برنامه ریزان این عرصه توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

مثبت اندیشی ، پایستگی تحصیلی ، دانش آموزان ، سوم ابتدایی