تحلیل رابطه بین آموزشهای مبتنی بر آموزههای دینی و مدارای اجتماعی

امروزه حضور افراد و گروههای مختلف با اندیشه ها و افکار و اعتقادات متفاوت، در کنار هم و لزوم احترام به حقوق یکدیگر و داشتن زندگی مسالمت آمیز از حساسیت ویژهای برخوردار است . مدارا از جمله موضوعات مهم اجتماعی ، سیاسی و دینی است که در جامعه ما پژوهش های تجربی ناچیزی در مورد آن انجام شده است . هدف از پژوهش حاضر تحلیل رابطه بین آموزشهای مبتنی بر آموزههای دینی و مدارای اجتماعی است . به این ترتیب ابتدا به واکاوی تعاریف مدارای اجتماعی و آموزههای دینی پرداخته شده است . سپس بررسی رابطه این دو عنصر با یکدیگر در پژوهش های پیشین مورد توجه قرار گرفته است . این پژوهش با روش علمی مروری انجام شده و برای گردآوری دادهها از منابع کتابخانه ای، پایگاه دادههای الکترونیکی شامل ، پایگاه اطلاعات علمی (SID)، پرتال جامع علوم انسانی ، پایگاه مجلات تخصصی نور و google schoolar استفاده شده است . نتایج نشان می دهد که آموزههای دینی با مدارای اجتماعی رابطه مثبتی دارند به گونه ای که آموزش آموزههای دینی سبب افزایش مدارای اجتماعی و همزیستی مسالمت آمیز انسانها می شود؛ لذا نیاز مبرمی به تدوین اهداف آموزشی در مدارس، دانشگاهها و رسانه ها در راستای آموزش آموزههای دین با رویکرد تقویت و بهبود مدارای اجتماعی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

مدارا ، مدارای اجتماعی ، آموزههای دینی