بررسی تاثیر بازی های مبتنی بر هوش مصنوعی بر خلاقیت ذهنی با نقش تعدیلی خودآگاهی فراشناختی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر بازیهای مبتنی بر هوش مصنوعی بر خلاقیت ذهنی با نقش تعدیلی خودآگاهی فراشناختی در دانش آموزان بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری دانش آموزان پسر دوره ابتدایی شهرستان باخرز در نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ به تعداد ۱۸۷۶ نفر بودند که تعداد ۶۰ نفر از این افراد، با هدف غربالگری و بر اساس بالاترین نمرات اخذ شده از اجرای پرسشنامه خودآگاهی فراشناختی شراو و دنیسون (۱۹۹۴) در هر یک از دو بعد دانش شناخت و تنظیم شناخت انتخاب شدند و به صورت تصادفی، ۱۵ نفر از هر بعد در هر یک از گروهای آزمایشی و کنترل جایگزین شدند (گروه آزمایش ۳۰ نفر و گروه کنترل ۳۰ نفر). قبل از شرع آموزش ها پیش آزمون اجرا گردید و آزمودنی های هر دو گروه پرسشنامه خلاقیت تورنس (۱۹۷۹) را پاسخ دادند. سپس، آزمودنیهای گروه آزمایش در بازیهای مبتنی بر هوش مصنوعی شرکت کردند و گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند. بازیهای مبتنی بر هوش مصنوعی در ۱۰ جلسه برای آزمودنی های گروه آزمایش انجام شد. پس از اتمام جلسات، از هر دو گروه آزمایش و کنترل پس آزمون گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس، کوواریانس و آزمون تعقیبی بنفرونی استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام گرفت. نتایج نشان داد که بازیهای مبتنی بر هوش مصنوعی بر خلاقیت ذهنی دانش آموزان تاثیر دارد و خودآگاهی فراشناختی می تواند تاثیر بازی های مبتنی بر هوش مصنوعی بر خلاقیت ذهنی دانش آموزان را تعدیل نماید.

کلیدواژه ها:

بازیهای مبتنی بر هوش مصنوعی ، خودآگاهی فراشناختی ، خلاقیت ذهنی