خشک کن های خورشیدی ابزاری برای تجاری سازی محصولات کشاورزی

با توجه به اینکه سوخت های فسیلی همراه با آلایندگی بوده و استفاده دائمی از آنها مقدور نیست، توجه به استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر از جمله خورشید، آب و باد برای خشک کردن محصولات کشاورزی افزایش یافته است. انرژی خورشیدی بیشترین پتانسیل را برای این کار داراست. از دلایل این امر می توان به تجدیدپذیر بودن، پایان ناپذیری، نداشتن آلودگی زیست محیطی و رایکان بودن این منبع انرژی عظیم اشاره نمود. خشک کن های خورشیدی از لحاظ ساختار به دو دسته فعال و غیر فعال دسته بندی می شوند. در نوع غیر فعال تنها از جابجایی طبیعی جریان هوا برای خشک کردن محصول استفاده می شود. ولی در نوع فعال، از یک فن مکنده یا دمنده برای ایجاد جریان هوا در سرتاسر بستر محصول استفاده می شود. از لحاظ نحوه اعمال حرارت به محصول نیز خشک کن های خورشیدی به سه نوع تقسیم می شوند. در خشک کن های مستقیم، بستر محصول در معرض تابش مستقیم خورشید قرار می گیرد. در خشک کن های غیر مستقیم بستر محصول مستقیما در معرض تابش خورشید قرار ندارد و جریان هوای گرم از سرتاسر بستر محصول عبور می کند. در خشک کن های مختلط، جریان هوای گرم از سرتاسر بستر محصول عبور می کند و در عین حال خود بستر نیز به طور همزمان در معرض تابش مستقیم خورشید قرار دارد. در این مقاله ضمن معرفی انواع و اجزاء خشک کن های خورشیدی به معرفی برخی نمونه های رایج پرداخته شدئه و مزایا و ویژگی های آنها و نقش آنها در تجاری سازی محصولات کشاورزی تشریح شده است.

کلیدواژه ها:

انرژی خورشیدی ، محصولات کشاورزی ، خشک کن خورشیدی ، فعال ، غیر فعال