تاثیر رقم و کود زیستی بر عملکرد و صفات رشدی جو در دشت تبریز

اهداف: این پژوهش جهت ارزیابی تاثیر کاربرد کودزیستی بر عملکرد ارقام رایج و لاین در دست معرفی جو در دشت تبریز صورت گرفت.مواد و روش ها: آزمایش در اراضی شهرستان ممقان استان آذربایجان شرقی انجام گرفت. فاکتورهای آزمایش شامل: تیمار کود زیستسی در دو سطح و تیمارهای رقم در سه سطح بود.یافته ها: بر اساس نتایج حاصل از تجزیه واریانس، بر هم کنش رقم و بارور ۲ اثر معنی داری بر عملکرد دانه جو داشت. بیشترین عملکرد دانه با ۵/۹ تن در هکتار در لاین امید بخش و با کاربرد بارور ۲ به دست آمد. در رقم قره آرپا کاربرد بارور ۲ تاثیر معنی داری در عملکرد دانه جو نداشت، ولی در لاین امید بخش و جلگه با کاربرد بارور ۲ به ترتیب ۳۶.۶ و ۵۵.۲ درصد افزایش در عملکرد دانه مشاهده شد. لذا بارور ۲ افزایش قابل ملاحظه ای را در عملکرد دانه جو به ویژه لاین امید بخش باعث شد. لاین امید بخش از نظر اجزای عملکرد دانه (تعداد دانه و وزن هزار دانه)، پاسخ بهتری را به کاربرد کود زیستی بارور ۲ نشان داد. این رقم از شاخص سطح برگ، شاخص محتوای کلروفیل و تعداد روز تا رسیدگی بیشتری نیز برخوردار بود، لذا ظرفیت فتوسنتزی بیشتری جهت تولید عملکرد داشت.نتیجه گیری: استفاده از کود زیستی بارور ۲ در رقم اصلاح شده و لاین در دست معرفی جو موجب افزایش عملکرد در دشت تبریز شد ولی تاثیری بر عملکرد رقم بومی نشان نداد، لذا کاربرد بارور ۲ برای لاین امید بخش می تواند بیشترین عملکرد دانه جو را در منطقه تولید کند.

کلیدواژه ها:

دشت تبریز ، جو ، عملکرد دانه ، رقم ، کود زیستی