تاثیر اشتغال مادران بر کمرویی فرزندان در مقطع ابتدایی

پژوهش حاضر به منظور بررسی تاثیر تاثیر اشتغال مادران بر کمرویی فرزندان در مقطع ابتدایی در شهر همدان می باشد. جامعه آماری تحقیق، شامل تمامی دانش آموزان مقطع ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۳ – ۱۴۰۲ می باشد که تعداد آن ها ۸۶۱۴۲ بود و از بین آن ها با استفاده از فرمول کوکران ۵۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی بر اساس متغیرهای جنس و مقطع تحصیلی و رشته تحصیلی انتخاب شده اند. و پرسشنامه نگرش به کار و فعالیت زنان میهل و همکاران (۲۰۰۶) و پرسشنامه کم رویی استنفورد (۱۹۷۷) را تکمیل کردند. تجزیه و تحلیل داده ها از دو سطح آمار توصیفی و استنباطی استفاده شده است. در سطح آمار توصیفی از میانگین و انحراف استاندارد و در سطح آمار استنباطی از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه بررسی فرضیه پژوهش استفاده گردید. نتایج آماری با استفاده از نرم افزار آماری ۲۳ SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان دادند که بین دو متغیر اشتغال مادران و کمرویی فرزندان رابطه مستقیم و مثبتی (۰.۴۷۴ = r) وجود دارد. این رابطه ها در سطح آلفای ۰/۰۰۱ معنی دار است.

کلیدواژه ها:

کمرویی ، اشتغال زنان ، دانش آموزان مقطع ابتدایی ، اشتغال