اثربخشی مداخله هیجان مدار بر فرا هیجان در افراد دارای علائم ترومای پیچیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله هیجان مدار بر فرا هیجان در افراد دارای علائم ترومای پیچیده انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی شامل پیش آزمون- پس آزمون، گروه کنترل بود و جامعه آماری شامل کلیه بزرگسالان دارای علائم ترومای پیچیده مراجعه کننده به کلینیک های روان شناسی در استان اصفهان در بهار ۱۴۰۲ بود که به شیوه نمونه گیری در دسترس مبتنی بر هدف ۳۰ نفر برای این پژوهش انتخاب شدند و و در دو گروه آزمایش و کنترل به روش گمارش تصادفی جایگزین شدند. با استفاده از پرسشنامه پیامدهای تروماهای دوران کودکی در بزرگسالی برنستین و همکاران (۱۹۹۴) و پرسشنامه ی فرا هیجان میتمانسگروبر میتمانسگروبر و همکارانش (۲۰۰۹) ارزیابی شدند. گروه آزمایش تحت ۸ جلسه برنامه آموزش هیجان مدار ( الیوت، ۲۰۱۲؛ ایوانوآ، ۲۰۱۳؛ کورنیش، ۲۰۱۴) قرار گرفته و پس آزمون با همان ابزارها صورت گرفت. داده ها با استفاده از آزمون لوین، آزمون شاپیرو- ویلک، آزمون باکس تساوی کوواریانس ها، تحلیل واریانس چند متغیری (مانوا) تحلیل شد. نتایج کوواریانس (چند متغیری) نشان می دهد که بین گروه ها در سطح ۰/۰۵>P تفاوت معنی دار وجود دارد. در مرحله پس آزمون نتایج تحلیل کوواریانس حاکی از آن است که متغیر فرا هیجان منفی (۷۴/۵۰۸=F و ۱=df) و فرا هیجان مثبت (۲۷/۱۹۷=F و ۱=df)، پس از کنترل پیش آزمون، در مرحله پس آزمون، اثر گروه معنادار است (۰/۰۱>P). همچنین برای متغیر رویاهای ترسناک (۴۶/۴۴۶=F و ۱=df)، پس از کنترل پیش آزمون، در مرحله پس آزمون، اثر گروه معنادار است (۰/۰۱>P). نتایج پژوهش نشان داد که مداخله هیجان مدار بر فرا هیجان در افراد دارای علائم ترومای پیچیده تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

هیجان مدار ، فرا هیجان ، تروما