شواهد علمی از اثربخشی زنبوردرمانی در بیماری های مغز و اعصاب

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 145

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

BEEPC02_057

تاریخ نمایه سازی: 23 آبان 1403

چکیده مقاله:

بیان مساله : زنبوردرمانی به عنوان یکی از روشهای درمانی مکمل ، اخرای به دلیل پتانسیل بالا ی آن در درمان بیماری های عصبی و روانپزشکی مورد توجه قرار گرفته است . با توجه به شیوع بالای بیماری های مغز و اعصاب مانند پارکینسون و آلزایمر، نیاز به روشهای درمانی جدید و موثر بیش از پیش احساس می شود. در این راستا، محصولات مشتق شده از زنبورعسل مانند ژل رویال، پروپولیس ، عسل و زهر زنبور به عنوان گزینه های احتمالی برای کاهش علائم و بهبود وضعیت بیماران مطرح شده اند.هدف پژوهش : این مطالعه به منظور بررسی و خلاصه سازی شواهد علمی موجود درباره تاثیرات زنبوردرمانی در درمان بیماری های مغز و اعصاب، انجام شده است .روش و چگونگی انجام پژوهش : این تحقیق بر اساس مرور روایی مقالات علمی منتشر شده در نشریات معتبر انجام گرفته است . مطالعات مربوط به تاثیرات ژل رویال، پروپولیس ، عسل و زهر زنبور بر بیماری های مغز و اعصاب مرور و تحلیل شدهاند تا شواهد علمی موجود درباره اثرات این درمانها بررسی شود.یافته ها و نتیجه گیری : یافته های این مطالعه نشان می دهد که زنبوردرمانی می تواند به عنوان یک روش مکمل در مدیریت بیماری های مغز و اعصاب موثر باشد. ژل رویال و پروپولیس به دلیل خواص محافظتی عصبی خود، می توانند در کاهش التهاب عصبی و استرس اکسیداتیو که از عوامل مهم در پاتولوژی پارکینسون هستند، نقش داشته باشند. همچنین ، زهر زنبور به دلیل توانایی خود در حفاظت از نورونهای دوپامینرژیک ، می تواند به عنوان درمان کمکی در این بیماری ها مفید واقع شود. در مورد آلزایمر، عسل و اجزای آن به واسطه خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی می توانند در کاهش آسیب های مغزی و بهبود عملکرد شناختی موثر باشند. با این حال، نیاز به مطالعات بالینی بیشتر برای تایید کارایی و ایمنی این روشها در جمعیت انسانی وجود دارد.

نویسندگان

زهرا آقابیگلوئی

گروه طب سنتی، دانشکده طب ایرانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایرا ن