کاربردهای آنزیم دئوکسی نوکلئوتیدیل ترانسفراز انتهایی در بیوتکنولوژی

استفاده از آنزیم های پلیمراز در بیوتکنولوژی امکان کنترل بی نظیری بر دستکاری DNA را فراهم کرده است، که منجر به کاربردهای نوآورانه و جذابی در زمینه هایی مانند حسگر زیستی، سنتز پلی نوکلئوتید، ذخیره سازی در DNA، توسعه آپتامر و نانوفناوری DNA شده است. یکی از جالب توجه ترین آنزیم هایی که در دهه گذشته اهمیت پیدا کرده آنزیم دئوکسی نوکلئوتیدیل ترانسفراز انتهایی (TdT) است که یکی از تنها آنزیم های پلیمرازی می باشد که قادر به کاتالیز افزودن نوکلئوتید ها بصورت مرحله ای و مستقل از الگو بر روی یک زنجیره الیگونوکلئوتیدی است. استفاده از این آنزیم در کاربردهای مختلف افزایش چشمگیری داشته است. در این مقاله مروری، در مورد ویژگی ها و کاربردهای منحصر به فرد TdT به عنوان یک ابزار بیوتکنولوژی و همچنین کاربرد آن در سنتز آنزیمی پلی/الیگونوکلئوتیدها بصورت جامع بحث خواهیم کرد. در نهایت، نگاهی به نقش رو به افزون آنزیم TdT در حسگرهای زیستی، ذخیره سازی در DNA، سنتز نانوساختارهای DNAو توسعه آپتامرها خواهیم داشت و چشم انداز آینده این فناوری را ارائه خواهیم کرد.

کلیدواژه ها:

آپتامرها ، حسگرهای زیستی ، نانوفناوری DNA ، آنزیم ها ، دئوکسی نوکلئوتیدیل ترانسفراز انتهایی