مطالعه تطبیقی حقوق مترددین غیرمجاز مرزی در اسناد بین المللی و حقوق ایران
محل انتشار: علوم و فنون مرزی، دوره: 13، شماره: 1
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 403
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_BST-13-1_004
تاریخ نمایه سازی: 14 آبان 1403
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: در قوانین داخلی کشورها، مترددین غیرمجاز مرزی از حقوق و آزادی های پیش بینی شده معمول برای خارجیان دارای مجوز، محروم بوده ولی از نگاه حقوق بین الملل، دولت ها، ملزم به رعایت حقوق اولیه بشری برای این دسته از خارجیان نیز می باشند. هدف از نگارش این مقاله، تحلیل حقوق مترددین غیرمجاز مرزی در اسناد بین المللی و حقوق داخلی جمهوری اسلامی ایران با رویکرد مطالعه تطبیقی می باشد.روش: پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ ماهیت و نحوه گردآوری داده ها توصیفی- تحلیلی از نوع کیفی می باشد. جمع آوری داده ها با استفاده از ابزار فیش برداری از اسناد و منابع معتبر و مرتبط بوده است که از پایگاه های علمی استخراج و مورد تحلیل و تبیین قرار گرفته است. در این پژوهش به این سوال که؛ نکات افتراق و اشتراک حقوق مترددین غیرمجاز مرزی در اسناد بین المللی و حقوق ایران چیست؟ پاسخ داده خواهد شد.یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که گرچه مترددین مرزی غیرمجاز، قوانین موجود برای وارد شدن به یک کشور را رعایت نمی نمایند لکن دارای حقوق و آزادی های اولیه بشری مانند: حق حیات، حق داشتن تابعیت، حق تبعیض ناپذیری و برابری، حق بازگشت به موطن اصلی خود و حق دادرسی عادلانه و امثالهم می باشند که به موجب موازین پذیرفته شده بین المللی، بایستی این حقوق رعایت گردد. در نظام حقوقی ایران با نگرش به تعهدات بین المللی ایجادشده در معاهدات و کنوانسیون های مختلف و نیز با توجه به موازین دین مبین اسلام، خود را متعهد به رعایت حقوق و آزادی های انسانی ترددکنندگان غیرمجاز مرزی نموده که این مهم در قوانین داخلی کشور قابل ملاحظه است.نتیجه گیری: رعایت حقوق مترددین مرزی و کرامات انسانی آنها از شاخص هایی حقوق بشر بوده که بسیاری از کشورها تلاش می کنند با پیوستن به معاهدات بین المللی حقوق بشر و تنظیم قوانین و مقررات مناسب در داخل، به همراه رعایت مصالح ملی و حاکمیت خود، حقوق بشر را رعایت کنند. جمهوری اسلامی ایران نیز در این زمینه مستثنی نیست و به تعداد زیادی از کنوانسیون های حقوق بشر بین المللی پیوسته است و قوانین داخلی خود را بر اساس این تعهدات تنظیم کرده است. در این راستا ایران نیز عضویت در پیمان های بین المللی مهمی مانند پیمان بین المللی حقوق مدنی و سیاسی، پیمان بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، و پیمان بین المللی حقوق کودک را دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
صادق یاسمی
گروه حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
حسین آل کجباف
گروه حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
موسی عاکفی قاضیانی
گروه حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :