ضرورت نقش مشاور مدارس ابتدائی در زمینهآموزش تربیت جنسی جهت تحقق حق بر سلامت روان کودک
محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی حقوق کودک
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1,261
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICCR02_074
تاریخ نمایه سازی: 12 آبان 1403
چکیده مقاله:
تربیت جنسی امری مرحله ای و تدریجی است که باید براساس ویژگی های کودکان و نوجوانان صورت گیرد. رشد جنسی یکی از ابعاد مهم رشد انسان است و در هر مرحله از زندگی وارد مرحله جدیدی می شود لذا آموزش جنسی در سنین مختلف براساس شرایط هر سن و نیازهای آن بازه سنی ضروری است. رشد تمایلات جنسی انسان فرایندی است که به طور معمول با نوجوانی و بزرگسالی همراه است در حقیقت از دوران کودکی وجود دارد. تربیت جنسی برای کودکان و نوجوانان نقش مهمی در سلامت جنسی، باروری و سلامت عمومی ایفاء می کند. مدرسه و خانواده معمولا مسئولیت ارائه تربیت جنسی را بر عهده دارند اما نتایج آن ها اغلب نامطلوب است.درحالیکه شواهدی راجع به اثر بخشی برنامه های تربیت جنسی والدین و مدرسه بررسی شده است که یافته های حاکی از عدم اثرات مطلوب و استفاده مناسب از روشهای صحیح تربیت جنسی می باشد. سن شروع بلوغ به عوامل مختلفی از ژنتیک، محیط جغرافیایی، رژیم غذایی و ترکیب چربی بدن بستگی دارد.بلوغ زودرس زمانی اتفاق می افتد که شروع علائم ثانویه در دختران قبل از ۸ سالگی و در پسران قبل از ۹ سالگی باشد و از آنجایی که سن بلوغ رو به کاهش است، این دوران در دختران و پسران با افزایش آسیب پذیری و تغییرات گسترده و متعدد همراه است بر این اساس آموزش خانواده در مدارس یکی از نیازهای اصلی این دوره است و والدین در دوره ابتدایی حضور پررنگی در کلاس های فوق دارند که با برگزاری دوره های فرزندپروری توسط مشاوره تربیتی مدرسه می توان از بروز مشکلاتی در زمینه های مختلف رشدی کودک با آگاهی والدین پیشگیری نمود و به همین مراتب مشاور با آموزش های مختلف در مدارس ابتدایی در کنار والدین در تمام جوانب مخصوصا باید و نبایدهای جنسی به کودک آگاهی دهد. آگاهی والدین از کیفیت رشد جنسی کودک از مسائل مهم فرزندپروری است و کشورهای عضو در کنوانسیون حقوق کودک به تدابیر لازم جهت کلیه اقدامات تقنینی، اجرایی، اجتماعی و آموزشی را در راستای این امر ترغیب کرده اند تا از کودک در برابر کلیه اشکال خشونت جسمی یا روانی، صدمه یا آزار، بی توجهی یا رفتار توام با سهل انگاری، سوء رفتار یا بهره کشی از جمله در برابر کلیه سوء استفاده های جنسی، در حالیکه کودک تحت مراقبت والدین یا سرپرست قانونی یا هر شخص دیگری قرار دارد به عمل خواهند آورد. اینگونه اقدامات حمایتی باید بر حسب مورد شامل روش های موثر برای ایجاد برنامه های اجتماعی جهت فراهم نمودن پشتیبانی لازم از کودک و کسانیکه عهده دار مراقبت از کودک هستند و نیز پشتیبانی از دیگر شکل های پیشگیری، شناسایی ،گزارش دهی ،ارجاع ،تحقیق ،درمان و پیگیری موارد سوء رفتار با کودک بر حسب مورد پشتیبانی از پیگرد قضایی باشد. در این زمینه با بکارگیری برخی از مواد ۳۴، ۱،۱۹ کنوانسیون حقوق کودک و بررسی تطبیقی آنها در این مقاله قصد داریم اثر بخشی و پیشبرد جهت تامین سلامت روان کودک از طریق والدین و رشد شخصیتی او را در مدرسه داشته باشیم.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهلا اعتمادی
کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، عضو سازمان نظام روان شناسی و مشاوره ایران
تکتم مهری
دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بین الملل، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی