کاربرد روش Ʈpmax در هشدار سریع برای منطقه غرب ایران

با توجه به لرزه خیزی بالای گسل زاگرس در چند دهه ی اخیر، لزوم راه اندازی سامانه های هشدار سریع زمین لرزه در این منطقه احساس می شود. مهم ترین چالش این سامانه ها تخمین سریع ونسبتا دقیق بزرگا زمین لرزه در چند ثانیه ابتدایی پس از رسید موج P و قبل از رسیدن امواج مخرب S است . تحقیقات گذشته نشان دادند که برای تخمین سریع بزرگا کافی است محتوای فرکانسی ثانیه های ابتدایی موج P مورد بررسی قرار گیرد. در این تحقیق ، برای اولین بار در محدوده زاگرس، به تخمین بزرگا در سامانه های هشدار سریع با روش پریود غالب (Ԏpmax) پرداخته شده است . در این مطالعه که کلیه پردازشها بر روی مولفه ی قائم نگاشت های شتاب انجام شد، با به کارگیری نرم افزار متلب ۳ ثانیه ابتدایی موج P به طور اتوماتیک تخمین زده شده است . سپس با استفاده از محتوای فرکانسی ، رابطه ای لگاریتمی -خطی در بازه زمانی یاد شده ارائه گردیده است . لازم به ذکر است که فیلتر به کار برده شده در پردازش دادهها فیلتر باترورث بالاگذر و از مرتبه ۴ می باشد. رابطه به دست آمده برای منطقه زاگرس نتایج قابل قبولی را به همراه داشت . در صورتی که تراکم ایستگاههای شتابنگاری در منطقه افزایش پیدا کند و تعداد نگاشت به ازای هر زمین لرزه افزایش یابد، نتایج دقیق تری می توان استخراج کرد و این رابطه را بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

سامانه های هشدار سریع ، تخمین بزرگا ، پریود غالب (Ԏpmax)