تاثیر ۱۲ هفته تمرینات استقامتی و مصرف خوراکی عصاره زالزالک بر میزان فاکتورهای اکسیداتیو کلیه موشهای آلزایمری

هدف از این تحقیق تاثیر ۱۲ هفته تمرینات استقامتی و مصرف خوراکی عصاره زالزالک بر میزان فاکتورهای اکسیدانیو کلیه موشهای آلزایمری بود. بدین منظور ۳۵ سر موش صحرایی (رت) انتخاب و پس از القای آلزایمر با استفاده از تری مثیل تین کلراید (TMT) به صورت تصادفی به پنج گروه هفت تایی ۱۰ گروه کنترل سالم .۲ گروه آلزایمری شده، ۳ گروه آلزایمری شده همراه با مصرف خوراکی زالزالک ۴ گروه آلزایمری شده همراه با اجرای ورزش استقامتی ۵ گروه آلزایمری شده همراه با اجرای ورزش استقامتی و مصرف هم زمان عصاره گیاه زالزالک تقسیم شدند تمرینات استقامتی شامل ۱۲ هفته ۵ روز در هفته ۲ بار در روز هر جلسه ۱۵ الی ۶۰ دقیقه شنا در داخل استخر ویژه موش که دارای موج ساز آب بود. در آب با دمای ۳۰ تا ۳۳ درجه ی سانتی گراد بود. پس از ۲۴ ساعت از آخرین جلسه تمرینی موشها بدون درد کشته شدند و نمونه های بافت کلیه برای سنجش میزان سطوح بافتی Nlrp۳ و Gpx جدا شدند. در نهایت برای آمار توصیفی از میانگین و انحراف معیار و نمودار و برای آمار استنباطی از آزمون تحلیل واریانس (آنوا) با آزمون پس تعقیبی توکی توسط نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و در سطح معنی داری کمتر از ۰٫۰۵ برای بررسی فرضیات پژوهش استفاده شد. نتایج نشان داد که مکمل زالزالک تاثیر معنی داری بر روی تاثیر معنی داری بر رویسطوح بافتی NIrp۳ و Gpx بافت کلیه داشته است (۰٫۰۵>P). در حالیکه تمرینات مقاومتی با وجودی که سطوح این فاکتورها را تغییر داده بود اما این تغییرات معنی دار نبودند. در نهایت از یافته های این پژوهش اینگونه نتیجه گیری میشود که احتمالا زالزالک در بهبود سطوح Nirp۳ و ipx در بیماران آلزایمری ممکن است موثر باشد. وجود این برای تایید این نتایج به

کلیدواژه ها:

آلزایمر Nlrp۳ و Gpx زالزالک شنا تمرینات استقامتی استرس اکسیداتیو ، کلیه