رابطه آینده نگری و امیدواری با کیفیت زندگی در دانش آموزان پایه اول متوسطه

بهبود کیفیت زندگی مترادف با رشد و خلاقیت فردی و اجتماعی جامعه تلقی شده است. این امر سبب ایجاد احساس رضایت و امیدواری در میان افراد است. هدف از پژوهش حاضر تعیین رابطه آینده نگری و امیدواری با کیفیت زندگی دانش آموزان مقطع اول متوسطه پایه نهم بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه ی دانش آموزان مقطع متوسطه ی اول پایه ی نهم در شهرستان کاشان بود. ۲۰۰ نفر با میانگین سنی ۱۵ سال به روش خوشه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسش نامه امیدواری اسنایدر (۱۹۹۶) پرسش نامه آینده نگری زیمبادرو (۱۹۹۹) و پرسش نامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (۱۹۹۶) بود. یافته ها نشان داد بین آینده نگری ۰٫۰۰۶=r=۴۳۳٫۰p) وامیدواری (۰٫۰۰۹=r-p=۰٫۵۲۷ با کیفیت زندگی دانش آموزان متوسطه رابطه وجود دارد. همچنین آینده نگری β=۰/۲۳۶ &P=۰/۰۰۱و امیدواری (R۲=۰/۴۸۷ &F=۲۴/۲۷(۵۱( )β=-۰/۴۶۱ &P=۰/۰۰۰ در پیش بینی کیفیت زندگی دانش آموزان سهم معناداری دارند دانش آموزانی که آینده نگر هستند یعنی اهداف بلند مدت تری را برای خود تعیین میکنند از سطح امیدواری و کیفیت زندگی بالاتری برخوردار هستند.

کلیدواژه ها:

آینده نگری ، امیدواری کیفیت زندگی ، مقطع متوسطه