اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر ناگویی هیجانی، شدت درد، و تنظیم هیجان کودکان با نشانگان روده تحریک پذیر

زمینه و هدف: نشانگان روده تحریک پذیر در کودکان با درد مزمن شکمی و تغییر عادت های روده بزرگ از جمله فراوانی مدفوع و یبوست شناخته می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی شناخت­درمانی مبتنی بر ذهن ­آگاهی بر ناگویی هیجانی، شدت درد و تنظیم هیجان کودکان با نشانگان روده تحریک­پذیر انجام شد. روش­: روش پژوهش حاضر شبه تجربی و طرح آن به صورت پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کودکان با نشانگان روده تحریک­ پذیر شهر رشت در سال ۱۴۰۲ بود.  نمونه مورد پژوهش شامل ۳۰ بیمار بود که با استفاده از روش نمونه ­گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش و گروه گواه جای­دهی شدند. ابزار گردآوری شامل پرسشنامه­های ناگویی هیجانی (بگبی و همکاران، ۲۰۰۳)، شدت درد (ون­کورف و همکاران، ۲۰۱۶) و تنظیم هیجان (گراس و جان، ۲۰۰۳) بود. گروه آزمایش هشت جلسه ۹۰ دقیقه­ ای شناخت­درمانی مبتنی بر ذهن­ آگاهی سگال و همکاران (۲۰۱۸) را دریافت کردند ولی گروه گواه هیچ مداخله­ ای دریافت نکردند. در انتها داده­ های به دست آمده با آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره توسط SPSS۲۴ تحلیل شدند. یافته­ها: نتایج نشان داد که شناخت ­درمانی مبتنی بر ذهن­ آگاهی به صورت معناداری موجب کاهش دشواری در شناسایی احساسات (۰۱/۲۶)، دشواری در توصیف احساسات (۷۶/۲۲)، تفکر بیرون­مدار (۳۶/۳۰)، شدت درد (۸۵/۱۹)، ناتوانی (۳۸/۳۲)، سرکوبی (۸۹/۳۲)، و افزایش ارزیابی مجدد (۳۹/۲۳) و کودکان با نشانگان روده تحریک­پذیر می­ شود (۰۱/۰>P).   نتیجه­گیری: شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی می تواند به عنوان یک مداخله ی موثر در مدیریت این نشانگان مورد استفاده قرار گیرند. با توجه به نتایج به دست آمده، پیشنهاد می شود که این نوع درمان به عنوان بخشی از برنامه های درمانی برای کودکان با نشانگان روده تحریک­پذیر مورد توجه قرار گیرد تا بتوان به کاهش مشکلات عاطفی و جسمانی این کودکان کمک کرد.

کلیدواژه ها:

Irritable bowel syndrome ، mindfulness-based cognitive therapy ، alexithymia ، pain intensity ، emotion regulation ، نشانگان روده تحریک پذیر ، شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی ، ناگویی هیجانی ، شدت درد ، تنظیم هیجان