ارزیابی خشکسالی و تحلیل روند تغییرات بارندگی ایستگاه سینوپتیک شهرکرد

پیش بینی می شود که خشکسالی ها با تغییرات آب و هوایی از نظر فراوانی و شدت افزایش یابد. پایش خشکسالی و درک الگوهای مکانی و زمانی ویژگی های خشکسالی برای مدیریت پایدار آب کشاورزی بسیار مهم و مفید است. در میان متغیرهای اقلیمی بارش مهمترین عامل در تعیین و ارزیابی خشکسالی هواشناسی می باشد. در این تحقیق از داده های بلند مدت بارندگی بین سال های ۱۴۰۱ -۱۳۷۲ ایستگاه سینوپتیک شهرکرد مورد بررسی قرار گرفت. شاخص های PNPI، DI RAI و SPI برای بیان وضعیت خشکسالی در ایستگاه محاسبه گردید. برای مقایسه تغییرات شاخص ها از ضریب همبستگی پیرسون استفاده گردید. نتایج نشان داد، همبستگی معنی داری بین بارش سالانه و شاخص های مورد بررسی وجود دارد، بطوری که افزایش بارش ها در هر سال منجر به افزایش مقدار شاخص و هدایت به سمت طبقات مرطوب بوده و با کاهش بارش سالانه این شاخص ها نیز روند نزولی داشته اند. همچنین مشخص گردید شاخص SPI ضمن همبستگی بالاتر با مجموع بارندگی سالانه و تناسب بارش بیشینه و کمینه در برآورد مقدار شاخص، بهترین و کارآمدترین روش ارزیابی خشکسالی در ایستگاه مورد مطالعه خواهد بود.

کلیدواژه ها:

پیرسون ، بارندگی ، SPI ، روند ، خشکسالی.