تحلیل بافت شهری با استفاده از نوع مصالح و سازه ساختمانی در راستایی توجه به توسعه ایده بهسازی و بازسازی بافت های فرسوده و شکوفایی شهری (مطالعه موردی: شهرک بزین منطقه ۱۰ شهرداری شیراز)

بالا رفتن خواست های ساکنین شهرها و انتظارات مردم در ارتباط با فضاهای سکونتی جدید و همچنین سطوح لازم خدماتی و رفاهی، بهداشتی و درمانی، آموزشی و ورزشی، تفریحی و غیره موضوعی که در دهه ی گذشته، کمابیش در تمام شهرهای کشور مطرح شده است و عدم وجود امکانات جوابگویی به این نیازها در داخل بافت های قدیمی است. چرخه ی بهسازی و نوسازی بافت های فرسوده ی شهری، از شناسایی درست محدوده و تفکیک آنها به محله های فرسوده آغاز می شود. شناسایی و رتبه بندی بلوک های فرسوده شهری، به عنوان گام اول نوسازی، یک ابزار مهم برای مدیریت شهری جهت برنامه ریزی منابع و سرمایه گذاری در نوسازی شهری است. هدف از این پژوهش، مطالعه ی نمونه ای، نوع مصالح و سازه قطعات ساختمانی در سطح خرد شهری (محله یا شهرک) در سیستم اطلاعات جغرافیایی است. روش تحقیق مورد استفاده توصیفی- تحلیلی است. در این مطالعه از نرم افزاری Excel، Arc GIS و Google earth استفاده شده است. ۲۴۴۲ قطعه در این شهرک، شناسایی و اطلاعات آنها جمع آوری و ثبت گردید. نقشه پهنه بندی واحد های ساختمانی بر اساس نوع مصالح و اسکلت ساختمانی نشانگر آن است که در این شهرک ۷۰ درصد قطعات هم مصالح و هم سازه ی مقاوم دارند و ۳۳ درصد قطعات، مصالح یا سازه ی مناسب ندارد و این هشدار جدی برای مدیران و متخصان شهری است و نیازمند توجه است. همچنین بر اساس نتایج کاربردهای متعدد (GIS)، موجب می شود که در زمینه ی شناسایی بافت های فرسوده ی شهری بتوان به شیوه ای مناسب تر عمل کرده و کیفیت مدیریت شهری را بهبود بخشید. نتایج این تحقیق نشان می دهد که اولا می بایست به مطالعه زیست پذیری در سطح خرد (شهرک) توجه و اهمیت داد و ثانیا مداوم بافت های با مصالح و سازه نامناسب شناسایی به چرخه بهسازی و نوسازی وارد شوند. مطالعه شکوفایی شهری یا زیست پذیری شهری رابطه ای مستقیم با بافت های فرسوده شهری دارد.

کلیدواژه ها:

GIS ، نوع مصالح ساختمانی ، بافت فرسوده ، شهرداری شیراز ، منطقه ۱۰ شهرداری شیراز ،