نقشه خطر طرح لرزه ای با در نظرگیری عدم قطعیت در منحنی شکنندگی

یک فن نوین در ارائه نقشه خطر طرح لرزه ای که عموما نقشه خطر ریسک مبنا نامیده میشود، بر اساس تامین ریسکی یکنواخت در پهنه طرح، بنا شده است. تاریخچه این روش به بارگذاری لرزه ای در نیروگاه های هسته ای بازگشته و هم اکنون در آخرین نسخه استاندارد ASCE ۷ (یعنی نسخه ۲۰۲۲) در طرح ساختمان ها و سازه ها استفاده شده است. این روش، با گمان در دست داشتن شکل کامل منحنی خطر، منحنی شکنندگی سازه را نیز مستقیما در محاسبات خود در نظر گرفته و تاثیر آن را در خروجی، یعنی اندازه شدت خطر طرح، وارد میسازد. با این حال، در بیشتر تحقیق های فعلی، صرفا یک منحنی شکنندگی به عنوان تقریبی از گستره زیادی از سازه ها در نظر گرفته میشود. به این منحنی، منحنی شکنندگی عمومی گفته میشود. اما در این تحقیق، یک رویکرد نوین احتمالاتی به کار گرفته شده که با کمک آن، دسته ای از منحنی های شکنندگی در این فن استفاده میشود. به این سان، میتوان عدم قطعیت ناشی از تغییرات منحنی شکنندگی را نیز در نتایج دید . تحقیق حاضر یک مدل خطر معتبر را برای پهنه تهران بزرگ استفاده کرده و نشان میدهد عدم قطعیت ناشی از انتخاب منحنی شکنندگی در اغلب نقاط بیش از %۳۰ متوسط نتایج بوده و بنابراین عاملی چشم ناپوشیدنی است.

کلیدواژه ها:

ریسک لرزه ای ، نقشه خطر ، منحنی شکنندگی ، منحنی خطر ، عدم قطعیت