معرفی روش های نمونه برداری، شناسایی و تعیین میکروپلاستیک های موجود در نمونه های مختلف در محیط زیست

میکروپلاستیک ها در اکوسیستم های آبی و به ویژه در محیط های دریایی نشان دهنده آلودگی های فزاینده هستند، بنابراین، اخیرا تعداد قابل توجهی از مطالعات روی میکروپلاستیک ها منتشر شده است. اگرچه اولین گام ها به سوی استانداردسازی روش های مورد استفاده برای تشخیص و شناسایی میکروپلاستیک ها در نمونه های محیطی برداشته شده است، مقایسه داده های میکروپلاستیک ها در حال حاضر به دلیل تنوع زیادی از روش های مختلف، که منجر به تولید داده هایی با کیفیت بسیار متفاوت می شود، مختل شده است. این مقاله روشی را که در حال حاضر برای ارزیابی غلظت میکروپلاستیک ها در محیط دریایی با تمرکز بر راحت ترین تکنیک ها و رویکردها استفاده می شود، مرور می کند. پس از بررسی اجمالی روش های نمونه برداری تصادفی، پردازش و نگهداری نمونه در آزمایشگاه، خواننده با تکنیک های کاربردی فعلی برای شناسایی و تعیین کمیت میکروپلاستیک ها آشنا می شود. مطالعه موردی بعدی بر روی میکروپلاستیک ها در نمونه های رسوبی است که با طیف سنجی micro-FTIR اندازه گیری شده است. بنابراین، یک مسئله مهم در مورد تحقیقات میکروپلاستیک فعلی، تولید استانداردهایی است که امکان ارزیابی داده های قابل اعتماد در مورد غلظت ذرات پلاستیک میکروسکوپی و پلیمرهای درگیر را با تکنیک های آزمایشگاهی مانند micro-FTIR را فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

آلودگی میکروپلاستیک ها ، تشخیص میکروپلاستیک ، تجزیه میکروپلاستیک ، شناسایی میکروپلاستیک ، طیف سنجی micro-FTIR