شاخص های کارآمدی عملی حکمرانی مطلوب اسلامی در اندیشه سیاسی امام خامنه ای

اصل کارآمدی دستگاه حکمرانی خصوصا کارآمدی عملی و عینی، مولفه های و شاخص های آن، از دیرباز به عنوان چالشی فکری پراهمیت میان اندیشمندان سیاسی مطرح بوده است. زیرا اختلال در کارآمدی عملی و عینی به معنای انحراف یا بازماندن دستگاه حکمرانی از اهداف خود و در نتیجه مختل شدن اصل پیشرفت است. اگرچه این مساله مورد پردازش فکری اندیشمندان سیاسی متعدد در دو جغرافیای فکری اسلامی و غربی قرار گرفته، لکن نوشتار حاضر در صدد بررسی این موضوع با تمرکز بر آراء حکیم و اندیشمند سیاسی معاصر یعنی آیت الله خامنه ای است. بخاطر برخورداری ایشان از سمت رهبری جمهوری اسلامی، تبیین نظر ایشان به معنای تبیین قرائت رسمی نظام سیاسی مبتنی بر اسلام ناب محمدی(ص) و بیان گفتمان غالب در میان اندیشمندان معتبر شیعی است. کارآمدی نظام سیاسی، گاهی از حیث میزان موفقیت عملی آن نظام در تحقق اهداف، با توجه به دو مقوله امکانات و موانع موجود مورد ارزیابی قرار می گیرد. میزان کارآمدی، متناسب با مقدار امکانات و موانع و بسته به میزان اراده و جهاد عملی حکمرانان در اهتمام به تحول پذیری درونی و اصلاح گری مستمر نواقص حکمرانی متناسب با مقتضیات زمان، در عین پایبندی آنان به اصول و محکمات اسلامی است. تبیین مولفه عملی و عینی کارآمدی حکمرانی اسلامی، در ضمن تبیین ۲۲ شاخص کارآمدی عینی از منظر آیت الله خامنه ای رسالت این نوشتار است که مبین ظرفیت بالقوه و بالفعل کارآمدی عینی دستگاه حکمرانی اسلامی خواهد بود. این بحث با رویکرد سیاسی و با استفاده از روش تحلیل محتوا پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

حکمرانی ، حکمرانی مطلوب ، حکمرانی اسلامی ، کارآمدی عملی ، آیت الله خامنه ای