مصونیت قضات دیوان بین المللی کیفری و مقایسه آن با مصونیت هیاتهایدیپلماتیک

مصونیت دیپلماتیک به مفهوم فعلی آن واژه ای جدید است که بر اساس قرارداد وین درباره روابط سیاسی خارجی و دیپلماتیک کشورها مورد استناد قرار می گیرد. قرارداد یا کنوانسیون وین راجع به روابط دیپلماتیک مهمترین معاهده مربوط به حقوق دیپلماتیک است که در تاریخ هجدهم آوریل ۱۹۶۱ در شهر وین به امضای اغلب دولتهای موجود امروز که بازیگران عرصه بین الملل می باشند رسیده است و مشتمل بر ۵۳ ماده و دو پروتکل است. بر اساس کنوانسیون دولت های میزبان مسئولیت حفاظت و تامین امنیت سفارتخانه های خارجیو دیپلمات ها در کشور خود برعهده می گیرند. پژوهش حاضر در پی بررسی مصونیت قضات دیوان بین المللی کیفری و مقایسه آن با مصونیت هیاتهای دیپلماتیک است. روش تحقیق توصیفی – تحلیلی بوده و از نظر هدف نیز کاربردی است. روش گردآوری اطلاعات نیز برپایه مطالعات کتابخانه ای می باشد که به وسیله فیش برداری از کتب ، مقالات و سایر منابع مرتبط با موضوع جمع آوری شده اند. نتیجه پژوهش حاضر نشان می دهد ، از آنجا که قضات دیوان بین المللی کیفری جزء مقامات سیاسی بین المللی و هم رده مقامات دیپلماتیک محسوب می گردند ، بنابراین با نگاهی ویژه و یکسان با ماموران دیپلماتیک با آنها برخورد می شود. به عبارت دیگر قضات، دادستان و معاونان وی و همچنین رئیس دبیرخانه دیوان بین المللی کیفری از مصونیت برخوردارند. درجه این مصونیت هم پای مصونیت روسای هیات های دیپلماتیک است. البته برای دیگر مسوولین دیوان نیز این امتیاز در نظر گرفته شده است.

کلیدواژه ها:

مصونیت ، قضات دیوان بین المللی کیفری ، هیاتهای دیپلماتیک.