تجلی شعر در برخی از داستان های عباس معروفی

شعر و داستان دو رکن مهم آثار ادبی است. پیوند این دو، ادبیات را در ساختاری خاص و تاثیرگذار بازتاب می دهد.«معروفی» در بیان مفاهیم ذهنی خود و شخصیت های داستان هایش به شعر اهمیت می دهد. در آثارش، گاه داستان وارد شعر شده و گاه شعر وارد داستان تا به پیشبرد معنا و مفاهیم ذهنی نویسنده کمک کند. داستان هایمعروفی مملو از اشعاری است که برای جذابیت، تاکید و تفهیم کلام به کار رفته. این ویژگی دو رویکرد دارد:الف) آنجا که کلامش از صورت شعر برخوردار است. ب) جاهایی که اشاره وار از مفاهیم شعری بهره مند شده.روش پژوهش تحلیلی است و چگونگی و چرایی به کارگیری شعر را در داستان ها می کاود. یافته ها نشان می دهدکه آرایه تلمیح با کاربردی امروزی، بسامد بیشتری دارد و کتاب «پیکر فرهاد» بیشترین تاثیرپذیری نویسنده را از شعر به خود اختصاص داده است.

کلیدواژه ها:

معروفی ، داستان ، شعر ، تضمین ، تلمیح