بررسی اینده نگری وکاربرد دانش و نوآوری در بخش های دولتی و خصوصی

تغییر و تحولات مستمر در فناوری ها و مدل های کسب و کار, موجب گردیده است سازمان ها برای استفاده سریع از فرصت های پیش آمده و گریز از ر یسک های مخرب آینده, به راهبردها ی جد یدی روی آورند. آینده نگری باز یکی از راهبردهای نو ینی است که با تاکید توامان بر مهارت ها و قابلیت های دورنی و بیرونی , سازمان ها را قادر می سازد ایده های جدید را برای ارایه محصولات و خدمات نوآورانه شناسا یی کنند و بر پیچیدگی های محیطی کسب و کارها فا یق آیند.با نگاهی به ادبیات مدیریت فناوری میتوان دریافت که نگاه های متفاوتی به مدیریت فناوری و کارکردهای آن در بخشهای دولتی و خصوصی وجود دارد که این امر ناشی از تفاوت ساختاری این دو بخش اقتصادی است . برای اینکه بتوانیم از قابلیتهای مدیریت فناوری در بخش دولتی به خوبی استفاده نماییم ، لازم است که از تجربه های برتر موجود بهترین بهره برداری را نماییم . یکی از راه های نیل به این هدف، شناخت تفاوتهای مدیریت فناوری در بخشهای دولتی و خصوصی و الگوبرداری از نقاط قوت بخش خصوصی در بخش دولتی است . مطالعه ها نشان داد که از پنج بعد شناسایی شده، تنها در دو بعد فناوری اطلاعات و فرآیندهای مدیریت دانش تفاوت معناداری بین بخش های دولتی و خصوصی وجود دارد. هم چنین آینده نگری باز به عنوان یک رو یکرد راهبردی می تواند با گسترش تفکر خلاق و استفاده از دیدگاه های مختلف , سازمان ها را از وابستگی به مسیر و قفل شدن در نوآوری های فعلی باز دارد و ر یسک های آینده را کاهش دهد .

کلیدواژه ها:

اینده نگری ، فناوری اطلاعات ، دانش ، سازمان ، خصوصی ، نوآوری .