بررسی نقش و جایگاه ارتباط موثر و سازنده معلم و شاگرد در فرآیند تعلیم و تربیت

معلم محور اصلی تعلیم و تربیت است که دلسوزانه فعالیت می کند تا مطلبی را به نحو احسن و قابل فهم به فراگیران منتقل کند. بدیهی است که در این مسیر مهم ترین کار توانایی مدیریت واداره کلاس و ایجاد رفتار مطلوب در سایه ارتباط خوب و موثر با دانش آموز می باشد.هدف از روشهای اداره کلاس، فراهم کردن جوی است که در آن تدریس راحت تر صورت پذیرد. آنچه در اداره موثرکلاس درس همواره باید مد نظر باشد، اولویت تاکید بر پیشگیری از بدرفتاری نسبت به مقیاسهای تسکین دهنده مانند تنبیه است . مشکلات بالقوه رفتاری باید شناخته شود تا با اعمال روشهای صحیح در کلاس از پیشروی آنها جلوگیری گردد. برای مدیریت کلاس، ابتدا یک ارتباط موثر و مناسب باید بین معلم و دانش آموز برقرار باشد و برای بی قراری این ارتباط مهارتهایی برای معلم مورد نیاز است . یک معلم توانا با بهرهگیری از شیوههای متفاوت می تواند پل ارتباطی بین خود و دانش آموز را ساخته و استحکام بخشد. مدیریت کلاس که با هدف آموزش اثر بخش اجرا گردد، شیوههای متفاوتی می طلبد. هر معلم بسته به شرایط کلاس و دانش آموزان و روحیات خویش از دو روش نظارت کلی بهره می برد. یکی نظارت بر رفتار اجتماعی دانش آموزان با عنوان انضباط و دیگری نظارت بر کلاس از راه برنامه های آموزشی مورد نیاز. در این پژوهش به بررسی نقش و جایگاه ارتباط موثر و سازنده معلم و شاگرد در فرآیند تعلیم و تربیت پرداخته می شود.

کلیدواژه ها:

ارتباط موثر ، سازنده ، معلم ، دانش آموز ، تعلیم و تربیت