مروری بر تاثیر بازی درمانی بر کودکان دیرآموز دارای اختلال نوشتن

پژوهش حاضر به روش مروری - کتابخانه ای نگارش گردیده است . پژوهش حاضر در نظر دارد تا مروری بر تاثیر بازی درمانی بر کودکان دیرآموز دارای اختلال نوشتن داشته باشد. جامعه ی آماری این پژوهش را تمام پژوهش های مرتبط با حیطه اختلال نوشتن و دانش اموزان دیرآموز و بازی درمانی می شود. برای استخراج مقالات از موتور های جست و جوی سامانه جهاد دانشگاهی (SID) ، نورمگز ، مگیران ، سیویلیکا ، گوگل اسکولار استفاده گردید. کلمات کلید استفاده شده در جست و جوی منابع شامل »باز ی درمانی »+«دیرآموز»+«دانش آموز»+«اختلال یادگیری »+«اختلال نوشتن « استفاده گردید. یافته های پژوهش نشان می دهد که بازی درمانی با تاثیرگذاری بر کودکان دیرآموز دارای اختلال املا و نوشتن و تقویت افزایش حساسیت به محرکهای لمسی ، بهبود هماهنگ ی چشم و دست ، بهبود ادراک فضایی ، تقویت ادراک شنیداری ، افزایش حافظه فعال ، بهبود تمرکز و توجه ، بهبود دستخط ، افزایش روانی نوشتن ، تقویت هجی کردن ، بهبود توانایی های شناختی مرتبط با املا می تواند باعث افزایش کیفیت پیشرفت تحصیلی این دانش آموزان شود. لذا چنین نتیجه گیری می شود که بازی درمانی به عنوان یک راهبرد درمانی کامل می تواند برای بهبود این کودکان استفاده گردد.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، کودکان ، دیرآموز ، اختلال نوشتن