ارزیابی و مقایسه تاب آوری محلات منطقه ۱ و ۲ شهر ساری

تاب آوری شهری، ظرفیت یک شهر در برون رفت از یک ویرانی است که در محلات منطقه ۱ و ۲ شهر ساری، رشد فیزیکی بسیار سریع تر از رشد جمعیت و نیاز واقعی شهر بوده و تمرکز خدمات (اداری، سیاسی، آموزشی و ...) و نابرابری های منطقه ای سبب شده این مناطق جاذب جمعیت باشد و آسیب ها و بحران ها نیز به تبع رشد جمعیت افزایش پیدا کرده است. هدف تحقیق، ارزیابی و مقایسه تاب آوری محلات منطقه ۱ و ۲ شهر ساری با استفاده از مدل IHWP در نرم افزار GIS می باشد. نوع تحقیق، کاربردی و روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی می باشد و همچنین از مطالعات اسنادی و پرسشنامه برای گردآوری اطلاعات استفاده شده است. نمونه آماری تحقیق تعداد ۴۸ نفر از خبرگان حوزه مورد مطالعه می باشد. نتایج تحقیق نشان می دهد محلات شماره ۱، ۲، ۴ و ۷ به ترتیب بالاترین تاب آوری را در سطح منطقه ۱ شهر ساری دارند. محلات شماره ۵، ۸، ۶، ۱۰و ۷ به ترتیب بالاترین تاب آوری را در سطح منطقه ۲ شهر ساری دارند و همچنین بخش های تاب آور در شرق منطقه ۱ و ۲ متمرکز شده و با توجه به شرایط اقلیمی و کالبدی مناطق ۱ و ۲ بایستی طرح تعریض معابر برای برای بخش هایی از مناطق ۱ و ۲ شهر ساری مدنظر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، ارزیابی و مقایسه ، محلات منطقه ۱ و ۲ شهر ساری ، روش IHWP ، نرم افزار GIS