آینده نگری عدالت اجتماعی نظام حمل و نقل شهری کلان شهر تهران

مقدمه : اندیشه ی عدالت ، موضوعی است که از مدت ها قبل ، ذهن بسیاری از پژوهش گران را به خود مشغول کرده است و در دهه های اخیر نیز یه عنوان یکی از مهمترین و پیچیده ترین مفاهیم فلسفی از سوی بسیاری از صاحب نظران در کن ار آینده نگری،محیط زیست و مشارکت به عنوان یکی از چهار اصل توسعه پایدار شهر پیشنهاد گردیده است روش : در این پژوهش به شنا سایی ، ق شربندی و با نگاه برابری اجتماعی و توجه برای د ست یابی به یک سی ستم حمل و نقل عادلانه کامل در سراسر مدهای شهری به عنوان ، مفهومی اجتماعی می پردازد پژوهش حاضر به روش توصیفی انجام گردیده و داده های پژوهش از مطالعات کتابخانه ای ، منابع اسنادی و الکترونیکی استخراج و موضوع آینده نگری عدالت اجتماعی در حمل و نقل کلان شهر تهران را مورد بررسی و تحلیل قرار داده است بحث و ننتیجه گیری : این پژوهش حاکی از این است که زمانی طرح های توسعه و عمران شهری با برنامه ریزیشهری عدالت محور می تواند در جهت کاهش تبعیض اقتصادی اجتماعی حمل و نقل و توزیع عادلانه امکانات میان شهروندان و گروه های مختلف به کار رود که به سمت کنشگری حرکت کند تا در پیشرفت و عدالت در شهر آینده تاثیرگذار باشد.نتایج : اگر این نگاه مدیریتی فاقد ایدئولوژی متکی بر عدالت باشد، تاثیر آن در فضا و سیمای شهری بروز و ظهور خواهد کرد و تعادل سیستم های شهری به هم می خورد و در نتیجه تنش های سیاسی و آسیب های اجتماعی و بی نظمی در جامعه به وجود خواهد آمد از این رو سیاست گذاران و مدیران شهری باید تلاش نمایند تا به اصول پذیرش تفاوت ها در جامعه ، قدرتمند کردن طبقات پایین در دخالت دادن شهروندان برای آینده شهر و همگانی کردن برنامه ریزی شهری و فاصله گرفتن از سیاست های شهری آمرانه پایبند بوده و با میانجی این مفهوم بنیادی توام با رویکرد کنونی مدیریت شهری »تهران؛ شهر تلاش و سرزندگی « و الگوبرداری صحیح از آن متناسب با اقتضائات زندگی شهری، بتوان زمینه تحقق توسعه شهری مطلوب در عرصه مدیریت و برنامه ریزی شهری با نگاه عدالت محوری فراهم آید.

کلیدواژه ها:

عدالت اجتماعی ، عدالت زیست محیطی ، گروه های محروم ، محیط حمل و نقل