بررسی سیستماتیک روش های شناسایی منبع و سهم میکروپلاسیتک های هوا

تحقیقات در مورد میکروپلاستیک ها در جو در سال های اخیر پیشرفت چشم گیری داشته است. اگرچه استفاده از روش های آنالیز آزمایشگاهی برای تعیین منابع میکروپلاستیک ها کاربرد گسترده ای دارد، اما بررسی منابع نشان داده است که می توان از روش های آماری و نرم افزارهای توسعه داده شده برای تعیین منابع این ترکیبات در جو استفاده کرد. این یک مطالعه مروری-سیستماتیک است که با هدف بررسی روش شناخت ی شناسایی منبع و سهم میکروپلاسیتک های جو در سال ۲۰۲۴ انجام شده است. با جمع آوری و مطالعه مقالات در این حیطه تمامی اطلاعات و داده های مربوطه استخراج گردید. پژوهش بر اساس یک جستجوی سیستماتیک در پایگاه داده های اصلی و موتورهای جستجو، از جمله Web of Science ، Scopus ، PubMed ، ScienceDrect و Google Scholar انجام شد. در مرحله اول و جستجوی صورت گرفته، در مجموع ۱۱۵۴۱ مقاله بر اساس کلیدواژه های اصلی تحقیق یافت شد که پس از حذف موارد تکرا ری و غیرمرتبط، نهایتا به ۱۰ مورد کاهش یافت. بر اساس نتایج، از سه گروه از مدل ها شامل مدل های پذیرنده (همچون PMF ، PCA ، روش های خوشه بندی و رگرسیونی)، مدل های تحلیل مسیر (MILORD و HYSPLIT) و روش های مبتنی بر هوش مصنوعی (مانند ماشین بردار پشتیبان- SVM) برای تعیین منابع میکروپلاستیک ها در جو استفاده شده است. این مطالعه مروری، علاوه بر بررسی آلودگی میکروپلاستیک ها در محیط و نیز خصوصیات این ترکیبات، به بررسی و مقایسه روش های تعیین منابع و سهم آنها در جو پرداخته است.

کلیدواژه ها:

میکروپلاستیک ، اتمسفر ، منبع انتشار ، آلودگی هوا ، مدل های پذیرنده ، مدل های تحلیل مسیر