ارزیابی مدیریت بحران شهری(نمونه موردی: زلزله سال ۱۳۹۶ سرپل ذهاب)

زلزله همواره یکی از مخاطرات مهم جامعه بشری و از جمله ایران است که سالانه آسیب های جانی و مالی زیادی را تحمیل می نماید. برنامه ریزی و مقابله با این مخاطره، نیازمند مدیریت بحران مناسب می باشد. هدف تحقیق حاضر بررسی نقاط قوت و ضعف مدیریت بحران زلزله به صورت موردی در شهر سرپل ذهاب در سال ۱۳۹۶ می باشد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر گردآوری داده ها از طریق پرسش نامه است. روایی تحقیق از طریق جامعه نخبگان و پایایی آن نیز با ضریب کرونباخ بیشتر از ۷۰/۰ تایید شده است. نتیجه تحقیق نشان داد مهمترین قوت های مدیریت بحران شامل کمک رسانی سازمان های مردم نهاد با وزن ۸۸۳/۰ و مشارکت شهروندان با وزن ۸۴۶/۰ است. همچنین مهمترین ضعف ها، نبود مدیریت یکپارچه شهری با وزن ۹۲۹/۰، نبود نیروی عملیاتی کافی جهت پاسخگویی به بحران زلزله با وزن ۹۲۳/۰ و پایین بودن آگاهی و دانش مردم در مقابله با بحران با وزن ۹۰۱/۰ شناخته شد. در سطح فرصت ها نیز تخصیص منابع مالی به بافت فرسوده با وزن ۸۸۳/۰ و نظارت مستمر در اجرای کامل آیین نامه ساختمانی با وزن ۸۶۳/۰ و در زمینه تهدیدات نیز کاهش انگیزه و علاقه نیروهای داوطلب و مردمی با وزن ۸۹۹/۰ و نیز شیوع و افزایش جرائم شهری با وزن ۸۵۳/۰ در رتبه های اول و دوم قرار گرفته اند.

کلیدواژه ها:

نقاط قوت و ضعف ، مدیریت بحران ، زلزله ، شهر سرپل ذهاب.