فرمولاسیون نانو سامانه ی لیپیدی حاوی اسانس زنجبیل جهت اثرگذاری بر سلول های سرطانی و ارزیابی میزان سمیت سلولی آن علیه سرطان تخمدان (رده سلولی A-۲۷۸۰)
محل انتشار: فصلنامه دانش و تندرستی، دوره: 18، شماره: 4
سال انتشار: 781
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: انگلیسی
مشاهده: 185
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JKH-18-4_001
تاریخ نمایه سازی: 23 مرداد 1403
چکیده مقاله:
مقدمه: سرطان تخمدان در میان بانوان از مهمترین و البته کشنده ترین انواع سرطان است. شیمی درمانی به عنوان اصلی ترین روش درمان سرطان، علاوه عوارض جانبی بالا در بسیاری از موارد ناکارآمد است. استفاده از گیاهان دارویی و اسانس آنها به عنوان یک روش جایگزین نیز با چالش هایی روبه رو است، که با امروزه با استفاده از نانوذرات دارورسان مانند لیپوزوم، سعی بر غلبه بر این چالش ها داریم. لذا هدف از مطالعه ی حاضر، ساخت و مشخصه یابی نانولیپوزوم های حاوی اسانس زنجبیل و بررسی اثر سمیت آن بر روی سلول های سرطانی رده ی A-۲۷۸۰ سرطان تخمدان و مقایسه آن با فرم آزاد اسانس است.مواد و روش ها: پس از استخراج اسانس گیاه زنجبیل با دستگاه کلونجر، لیپوزوم های حاوی اسانس زنجبیل به روش فیلم نازک سنتز گردیدند و اسانس درون آنها با روش هیدراتاسیون بارگذاری گردید. سپس میزان درونگیری و بررسی رهایش اسانس از لیپوزوم با روش اسپکتروفتومتری مورد ارزیابی قرار گرفت. ویژگی های فیزیکوشیمیایی نانوسامانه ی سنتز شده مثل سایز، بار الکتریکی، مورفولوژی و عدم برهم کنش اسانس و لیپوزوم با استفاده از روش های DLS، SEM و FTIR مورد بررسی قرار گرفت و در آخر نیز سمیت نانو سامانه ی سنتز شده بر روی سلول های سرطانی تخمدان با استفاده از تکنیک MTT سنجش شد.نتایج: در این پژوهش ما موفق به ساخت نانولیپوزوم های حاوی اسانس زنجبیل با میزان انکپسولاسیون ۲۱/۳±۴۱/۵۶، اندازه ۳۸/۴ ± ۷۲/۸۵ نانومتر، شاخص پراکندگی ۵۸/۰ ± ۴۸/۱ و بار الکتریکی ۱۹/۱ ± ۱۷/۱۹- با مورفولوژی مناسب شدیم که دارای رهایش آهسته و نیمه هدفمند بودند. همچنین حداکثر میزان رهایش اسانس از نانوسامانه در طی ۴۸ ساعت برابر با ۴۱/۲ ± ۵/۶۲% بود. نانوسامانه و اسانس نیز فاقد بر هم کنش شیمیایی با یکدیگر بودند و همچنین لیپوزومه کردن اسانس سبب افزایش خاصیت ضدسرطانی آن در مقایسه با فرم آزاد آن بر روی سلول های سرطانی تخمدان گردید بود.نتیجه گیری: نتایج مطالعه ی فوق نشان داد، می توان از نانولیپوزوم های سنتز شده با خواص فیزیکوشیمیایی مناسب به عنوان حاملی مناسب جهت رسانش اسانس زنجبیل به سلول های سرطانی استفاده گردد.مقدمه: سرطان تخمدان در میان بانوان از مهمترین و البته کشنده ترین انواع سرطان است. شیمی درمانی به عنوان اصلی ترین روش درمان سرطان، علاوه عوارض جانبی بالا در بسیاری از موارد ناکارآمد است. استفاده از گیاهان دارویی و اسانس آنها به عنوان یک روش جایگزین نیز با چالش هایی روبه رو است، که با امروزه با استفاده از نانوذرات دارورسان مانند لیپوزوم، سعی بر غلبه بر این چالش ها داریم. لذا هدف از مطالعه ی حاضر، ساخت و مشخصه یابی نانولیپوزوم های حاوی اسانس زنجبیل و بررسی اثر سمیت آن بر روی سلول های سرطانی رده ی A-۲۷۸۰ سرطان تخمدان و مقایسه آن با فرم آزاد اسانس است. مواد و روش ها: پس از استخراج اسانس گیاه زنجبیل با دستگاه کلونجر، لیپوزوم های حاوی اسانس زنجبیل به روش فیلم نازک سنتز گردیدند و اسانس درون آنها با روش هیدراتاسیون بارگذاری گردید. سپس میزان درونگیری و بررسی رهایش اسانس از لیپوزوم با روش اسپکتروفتومتری مورد ارزیابی قرار گرفت. ویژگی های فیزیکوشیمیایی نانوسامانه ی سنتز شده مثل سایز، بار الکتریکی، مورفولوژی و عدم برهم کنش اسانس و لیپوزوم با استفاده از روش های DLS، SEM و FTIR مورد بررسی قرار گرفت و در آخر نیز سمیت نانو سامانه ی سنتز شده بر روی سلول های سرطانی تخمدان با استفاده از تکنیک MTT سنجش شد. نتایج: در این پژوهش ما موفق به ساخت نانولیپوزوم های حاوی اسانس زنجبیل با میزان انکپسولاسیون ۲۱/۳±۴۱/۵۶، اندازه ۳۸/۴ ± ۷۲/۸۵ نانومتر، شاخص پراکندگی ۵۸/۰ ± ۴۸/۱ و بار الکتریکی ۱۹/۱ ± ۱۷/۱۹- با مورفولوژی مناسب شدیم که دارای رهایش آهسته و نیمه هدفمند بودند. همچنین حداکثر میزان رهایش اسانس از نانوسامانه در طی ۴۸ ساعت برابر با ۴۱/۲ ± ۵/۶۲% بود. نانوسامانه و اسانس نیز فاقد بر هم کنش شیمیایی با یکدیگر بودند و همچنین لیپوزومه کردن اسانس سبب افزایش خاصیت ضدسرطانی آن در مقایسه با فرم آزاد آن بر روی سلول های سرطانی تخمدان گردید بود. نتیجه گیری: نتایج مطالعه ی فوق نشان داد، می توان از نانولیپوزوم های سنتز شده با خواص فیزیکوشیمیایی مناسب به عنوان حاملی مناسب جهت رسانش اسانس زنجبیل به سلول های سرطانی استفاده گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نرگس نیکونهاد
- دکتری زیست شناسی تکوینی، دانشگاه خوارزمی و عضو هیات علمی، گروه زیست شناسی، دانشگاه علم و هنر، یزد.
میلاد اخلاقی
- کارشناسی ارشد بیوشیمی بالینی، گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران.
مریم انتظاری
- کارشناسی ارشد بیولوژی، دانشگاه پیام نور تفت، تفت، ایران.
شایسته شهریاری
- کارشناسی ارشد زیست فناوری پزشکی، گروه زیست فناوری پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران.
بی بی فاطمه حقیرالسادات
- مرکز تحقیقات نانوتکنولوژی پزشکی و مهندسی بافت، پژوهشکده علوم تولید مثل، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران.