پیش بینی مکانی کاربری اراضی مبتنی بر مدل CA-Marcov

تغییرات پوشش و کاربری اراضی در جهان به ویژه در کشورهای درحالتوسعه اجتنابناپذیر است . بررسی تغییرات صورتگرفته و پیش بینی مکانی و زمانی کاربری های اراضی در آینده بسیار حائز اهمیت است . بررسی و پیش بینی کاربری اراضی مناطق شهری با توجه به ساختار پیچیده و تنوع بالای کلاسها همواره با چالش هایی مواجه می باشد. بدین منظور، CA-Marcov به دلیل کارایی و انعطافپذیری بالا به عنوان یک برآوردگر توانا در حوزه پیش بینی مدل شناخته می شود. با توجه به تغییرات زیاد و گسترده مناطق ساحلی و توریستی شمال کشور، بررسی و پیش بینی تغییرات احتمالی از اهمیت بالایی برخوردار می باشد. هدف از این مطالعه ، پیش بینی تغییرات پوشش و کاربری اراضی شهر نوشهر بر اساس تصاویر ماهواره ای سنتینل -۲ و شاخص های طیفی استخراجشده در سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ می باشد. بدین منظور، با به کارگیری طبقه بندی ماشین بردار پشتیبان هر یک از تصاویر به کلاسهای مناطق ساخته شده، پوشش گیاهی ضعیف ، درخت ، سطوح آبی و زمین بایر طبقه بندی شدند. با کمک نقشه های تولیدشده مدل پیش بینی یک بار برای سال ۲۰۲۳ انجام شد و سپس با ارزیابی دقت برای سال ۲۰۲۷ انجام و مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت . طبق نتایج به دست آمده، ضریب کاپا و دقت کلی مدل پیش بینی سال ۲۰۲۳ به ترتیب برابر با ۸۵/۰ و ۴۵/۹۰ شد. نتایج نشان داد که کلاسهای مناطق ساخته شده، پوشش گیاهی ضعیف روند افزایشی در پیش خواهند داشت و در مقابل از میزان جنگل و سطوح آبی کاسته می شود. با پایش تغییرات صورت گرفته در گذشته و آگاهی از نوع و میزان تغییرات احتمالی در آینده می توان به برنامه ریزی پایدار، مدیریت منابع و حفاظت از محیط زیست کمک کرد.

کلیدواژه ها:

CA-Marcov ، کاربری اراضی ، شاخص طیفی ، پایش تغییرات ، تصاویر سنتینل