تشخیص الگوی مکانی پیاده روی در سطح محله به کمک دادههای خطوط سیر و تحلیل های مکانی

حمل و نقل پایدار به خصوص حمل و نقل فعال، به علت مزایایی چون کنترل آلای ندگی ها و ای جاد محیط های جذاب جهت ان جام فعالیت ساکنین از اهمیت ویژه ای برخوردار است . بنابراین سنجش محیط های مورد علاقه افراد برای انجام سفرهای فعال و ارتباط آن با برنامه ریزی های شهری امری اجتناب پذیر است . در این تحقیق ، با استفاده از دادههای GPS و دادههای منابع باز مربوط به اشتراک گذاری اطلا عات م کانی ، مح له های شهر تهران را برای ان جام فعالیت های سفری فعال بررسی شده است . همچنین در ادامه ارتباطوهمبستگی مکانی بین محله های مجاور، بر اساس شاخص های جهانی ومحلی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج شاخص جهانی موران نشان دهنده وجود خودهمبستگی ۶/۲۴ % محله ها است که بیان کننده الگوری خو شه ای ا ست . در این بین بر ا ساس شاخص خودهمبستگی محلی مشخص گردید که ۹۶/۲۷ % از محلات دارای خودهمبستگی مکانی مثبت و ۳/۳ % محلات دارای خودهمبستگی مکانی منفی می با شند. با توجه به تشخیص محل خو شه های مناطق جذاب و غیر جذاب برای پیاده روی در سطح محله شهری ، می توان برنامه ریزی شهری مناسب را جهت ارتقای این امر مهم تدوین نمود.

کلیدواژه ها:

پیادهروی ، تحلیل مکانی ، حمل و نقل فعال ، خطوط سیر ، خودهمبستگی مکانی ، شاخص موران