بررسی آثار قبض در عقد بیع

عقد بیع قرارداد یا عقدی است که به موجب آن شخصی ، مالی را در ازای مال دیگر به شخص دیگری واگذار کند (که معمولا پول است )به نحوی که مالک مال (فروشنده)، مالکیت کالای خود را در مقابل پول یا مالی که دریافت می کند به طرف مقابل (خریدار) انتقال دهد و طرف نیز در مقابل دریافت کالا، پول یا مال خود را به فروشنده بدهد .عقد بیع به محض انشای اراده طرفین تشکیل دهنده آن، یعنی بایع و مشتری ، تحقق می یابد و دارای اثر حقوقی می شود. قبض در حقوق عبارت از استیلاء مشتری بر مبیع است و اقباض در حقوق عبارت از تحویل دادن مورد تعهد به متعهد له یا قائم مقام قانونی او است اطلاعات این تحقیق با بهره گیری از روش کتابخانه ای بوده است که در این شیوه با مراجعه و استفاده از ابزار گردآوری اطلاعات از قبیل بررسی کتب موجود در کتابخانه های گوناگون، مقالات علمی و حقوقی ، مجلات و نشریات، پژوهش انجام شده است . یافته های تحقیق نشان می دهد که در بیع شرط اصل بر این است که به مجرد انعقاد عقد بیع مشتری مالک مبیع خواهد شد و اگر بایع در وقت مقرر به شرط عمل ننماید بیع قطعی شده و مشتری مالک قطعی مبیع می گردد و اگر بایع به شرط عمل کند، در حین فسخ ، بیع مال بایع خواهد بود اما ثمره و منافع حاصل از حین عقد تا قبل از اعمال حق فسخ متعلق به مشتری خواهد بود

کلیدواژه ها:

قبض ، عقد ، بیع