آموزه های تربیتی پیامبران اعظم و آموزش الهیات۱

نگاهی اجمالی به مطالعات صورت گرفته بر روی مثال های قرآنی نشانگر آن است که محققین تا سده های پیش غالبا از منظر ادبی و از جنبه های بلاغی به این موضوع نگریسته اند، و بررسی ابعاد و جنبه های تربیتی تمثیلات قرآن، و نقش موثر آن در پرورش نفوس و هدایت انسان در آثار پیشینیان یا مغفول مانده و یا مورد بررسی جدی قرار نگرفته است . هدف ما از این پژوهش این است که با بهره گیری از داده های دانش تعلیم و تربیت (علوم تربیتی ) آموزه های ناب تربیتی پیامبران اوالعزم را با تدبر،ژرف نگری ،زبان ساده و رسا و در قالب و ساختار روز بیان کنیم و در مسیر روبه رشد و تعامل دوسویه قرآن کریم و علوم تربیتی گام برداریم و به فهم تربیت اسلامی و عمل تربیتی قرآنی دست یابیم و از این رهگذر بتوانیم در حد خویش ، برای نظریه پردازی در تربیت اسلامی به عنوان فرایندی در آموزش الهیات، زمینه سازی کنیم .این نوشتار درصدد آن است که با بیان آموزه های تربیتی از پیامبران اولوالعزم و اسوه های دینی قرآن زمینه ی مناسبی را برای ایجاد زیر ساخت فرهنگی لازم به منظورجلب توجه جامعه علمی کشور به ضرورت تولید و اشاعه دانش محتوایی لازم در زمینه آموزش الهیات فراهم آورد

کلیدواژه ها:

آموزش« ، »الهیات« ، »حکمت .«