اثر تغییر پذیری روابط پیش بینی حرکت زمین بر نتایج تحلیل خطر زلزله (مطالعه موردی: کلا نشهر تهران )

عدم قطعیت شناختی در روابط پیش بینی حرکت زمین، به عنوان یک عامل مهم در تحلیل خطر لرزه ای احتمالی ( ۸PSHA ) شناخته می شود . منبع دیگر تغییرپذیری در تحلیل خطر، تغییرپذیری تصادفی است که مستقیما در محاسبات خطر از طریق انتگرال گیری در سراسر بازه حرکت زمین در نظر گرفته می شود. عدم قطعیت شناختی، که به دلیل تفاوت در مقادیر میانه مقادیر پیش بینی شده از روابط آشکار می شود، با گنجاندن دو یا چند رابطه پیش بینی حرکت زمین در قالب درخت منطقی در محاسبات وارد می شود. در این مقاله حساسیت نتایج خطر به روابط مورد استفاده در شاخه های درخت منطقی، براساس انجام تحلیل خطر در سه ساختگاه در شهر تهران بررسی می شود. تحلیل ها تاثیر قوی مدل های حرکت زمین را بر نتایج PSHA ، به ویژه برای احتمال تجاوز سالانه پایین (دوره های بازگشت طولانی) و سطوح اطمینا ن بالاتر نشان می دهند. بر اساس این نتایج، معادله پیش بینی حرکت زمین می تواند نتایج تحلیل خطر را تا حدود ۴۵ درصد تغییر دهد. به این ترتیب، دقت در انتخاب رابطه پیش بینی حرکت زمین مناسب در تحلیل خطر زلزله اهمیت اساسی دارد .

کلیدواژه ها:

رابطه کاهندگی ، تغییر پذیری ، عدم قطعیت ، دوره بازگشت