تبیین اثرات توانمندسازی محلی روستاییان بر پلتفرم های گردشگری خلاق مطالعه موردی: مناطق روستایی شهرستان شاهرود

توانمندسازی روستایی، موثرترین روش برای افزایش بهره­وری و استفاده بهینه از ظرفیت­ها و توانایی های روستائیان در راستای اهداف توسعه پایدار است­. با توجه به اهمیت توانمندسازی روستائیان و اهمیت گردشگری خلاق، پژوهش حاضر با هدف تبیین اثرات توانمندسازی خانوارهای روستایی بر گردشگری خلاق، در شهرستان شاهرود انجام شده است. جامعه آماری تحقیق، روستانشینان شهرستان شاهرود براساس سرشماری نفوس و مسکن ۱۴۰۰ می­باشند که براساس فرمول کوکران ازتعداد ۱۳۴۰۱ خانوار از ۷ دهستان، ۳۶۳ خانوار به عنوان نمونه پژوهش به دست­آمد. پرسش­نامه به عنوان ابزار پژوهش، به صورت نمونه­گیری در اختیار جامعه آماری قرار داده­شد. مقدار آلفای کرونباخ به­دست­آمده برای شاخص­های گردشگری خلاق برابر ۷۹/۰ درصد و برای شاخص های توانمند­سازی ۷۸/۰ درصد به­دست آمده است. برای تجزیه­وتحلیل داده ها از بسته نرم افزاری SPSS نسخه ۲۴ و LISREL ۸.۸ استفاده شد. بر اساس نتایج به­دست­آمده، مولفه­های گردشگری خلاق و توانمندسازی خانوارهای روستایی به­ترتیب با میانگین ۰۹۳/۳  و ۷۷/۲ درصد، در حد مطلوب و پایین­تر از حد مطلوب ارزیابی شده است و بین مولفه­های توانمند­سازی با گردشگری خلاق روابط علی با شاخص های مطلوبی برازش داشت (RMSEA= ۰.۰۷۹). براساس یافته های تحقیق، ارتقای مولفه های آموزش و آگاهی­بخشی، مهارت و توسعه منابع انسانی، مالی و سرمایه­گذاری، شایستگی و استقلال فردی و نهادگرایی و تشکل­سازی در توسعه شاخص های گردشگری خلاق اثرگذار می­باشند.

کلیدواژه ها:

گردشگری خلاق ، توانمندسازی ، توسعه روستایی ، خانوارهای روستایی ، شهرستان شاهرود